১. লোকচিন্তাসুত্তৱণ্ণনা

১১১১. লোকচিন্তন্তি লোকসন্নিৱেসপটিসংযুত্তৱীমংসাৱ. ‘‘লোকচিত্ত’’ন্তিপি পাঠো, তংতংলোকপৰিযাপন্নং চিত্তন্তি অত্থো. নাড়িকেৰাদযোতি আদি-সদ্দেন অৱুত্তানং ওসধিতিণৱনপ্পতিআদীনং সঙ্গহো. এৱৰূপন্তি এদিসং অঞ্ঞম্পি তংতংলোকচিত্তং.

ৱিগতচিত্তোতি অত্তত্থপৰত্থতো অপগতৱিতক্কো অদ্দস এৱং অধিট্ঠহিংসূতি সম্বন্ধো. সম্বৰিমাযন্তি সম্বৰেন অসুৰিন্দেন উপ্পাদিতং অসুৰমাযং, যং ‘‘ইন্দজাল’’ন্তিপি ৱুচ্চতি ইন্দস্স মোহনত্থং উপ্পাদিতত্তা. সম্পৰিৱত্তেত্ৱাতি পৰিধাৱেত্ৱা. যথা নেতি নে অসুৰে যথা সো পুৰিসো পস্সতি, এৱং অধিট্ঠহিংসু. কস্মা পনেতে এৱং অধিট্ঠহিংসূতি? তং পুৰিসং তত্থ তথানিসিন্নং দিস্ৱা ‘‘অযঞ্চ দেৱো’’তি আসঙ্কন্তা তথা অধিট্ঠহিত্ৱা ভিসমুড়ালছিদ্দেহি পৱিসিত্ৱা অত্তনো অসুৰভৱনং গতা. তেনাহ ভগৱা – ‘‘দেৱানংযেৱ মোহযমানা’’তি.