৪-৫. ভাৰদ্ৱাজসুত্তাদিৱণ্ণনা

১২৭-১২৮. কামং অঞ্ঞেপি পব্বজিতা যুত্তকালে পিণ্ডং উলমানা চৰন্তিযেৱ, অযং পন ওদৰিতো, তেনেৱ কাৰণেন পব্বজিতোতি দস্সেন্তো ‘‘পিণ্ডং উলমানো’’তিআদিমাহ. ঘংসন্তোৱাতি ভূমিযং ঘংসন্তো এৱ পত্তং ঠপেতি. পৰিক্খীণন্তি সমন্ততো পৰিক্খীণং. নাড়িকো …পে… জাতং, অতিৰেকপত্তট্ঠপনস্স পটিক্খিত্তত্তা অঞ্ঞং ন গণ্হাতি. ‘‘ইন্দ্ৰিযভাৱনন্তি চক্খাদিপঞ্চিন্দ্ৰিযভাৱন’’ন্তি কেচি ৱদন্তি, তথা ৱিপস্সনাভিনিৱেসং কত্ৱা উপৰিৱিপস্সনং ৱড্ঢিত্ৱাতি অধিপ্পাযো. অপৰে পন ‘‘সদ্ধাপঞ্চমানং ইন্দ্ৰিযানং ৱসেন ৱিপস্সনাভিনিৱেসং কত্ৱা তেন সুখেন অভিঞ্ঞাপহানানং সম্পাদনৱসেন ইন্দ্ৰিযং ভাৱেত্ৱা’’তি ৱদন্তি.

উপসঙ্কমতীতি এত্থ যথা সো ৰাজা উপসঙ্কমি, তং আগমনতো পট্ঠায দস্সেতুং ‘‘থেৰো কিৰা’’তিআদি আৰদ্ধং. মহাপানং নাম অঞ্ঞং কম্মং অকত্ৱা পানপসুতো হুত্ৱা সত্তাহং তদনুৰূপপৰিজনস্স সুৰাপিৱনং. তেনাহ ‘‘মহাপানং নাম পিৱিত্ৱা’’তি. সালিথুসেহীতি ৰত্তসালিথুসেহি. ডয্হমানং ৱিয কিপিল্লিকদংসনজাতাহি দুক্খৱেদনাহি. মুখসত্তীহি ৱিজ্ঝিংসু ৱল্লভতায. ইত্থিলোলো হি সো ৰাজা.

পৱেণিন্তি তেসং সমাদানপৱেণিং ব্ৰহ্মচৰিযপবন্ধং. পটিপাদেন্তীতি সম্পাদেন্তি. গৰুকাৰম্মণন্তি গৰুকাতব্বআৰম্মণং, অৱীতিক্কমিতব্বাৰম্মণন্তি অত্থো. অস্সাতি ৰঞ্ঞো. চিত্তং অনোতৰন্তন্তি পসাদৱীথিং অনোতৰন্তং অনুপগচ্ছন্তং. ৱিহেঠেতুন্তি ৱিবাধিতুং.

লোভস্স অপৰাপৰুপ্পত্তিযা বহুৱচনৱসেন ‘‘লোভধম্মা’’তি ৱুত্তং. উপ্পজ্জন্তীতিপি অত্থো যেৱ, যস্মা উপ্পজ্জমানো লোভধম্মো অত্তনো হেতুপচ্চযে পৰিগ্গহাপেন্তো জানাপেন্তো ৱিয সহতি পৱত্ততীতি. ইমমেৱ কাযন্তি এত্থ সমূহত্থে এৱ কায-সদ্দো গব্ভাসযাদিট্ঠানেসু উপ্পজ্জনধম্মসমূহৱিসযত্তা, ইতৰে পন কাযূপলক্খিততায ‘‘কাযো’’তি ৱেদিতব্বা. উত্তানমেৱ হেট্ঠা ৱুত্তনযত্তা.

ভাৰদ্ৱাজসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.