১২. অপগতসুত্তৱণ্ণনা

২০১. ‘‘অহমেত’’ন্তি অহংকাৰাদীনং অনৱসেসপ্পহানেন অচ্চন্তমেৱ অপগতং.

অপগতসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

দুতিযৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

দ্ৱীসূতি পঠমৱগ্গাদীসু. দেসনায অসেক্খভূমিযা দেসিতত্তা অসেক্খভূমি কথিতা. পঠমোতি পঠমৱগ্গো ‘‘সাধু মে, ভন্তে, ভগৱা’’তিআদিনা আযাচন্তস্স, দুতিযো অনাযাচন্তস্স থেৰস্স অজ্ঝাসযৱসেন কথিতো. ৱিমুত্তিপৰিপাচনীযধম্মা নাম ৱিৱট্টসন্নিস্সিতা সদ্ধিন্দ্ৰিযাদযো. তেন পন ৱিপস্সনায কথিতত্তা কথিতা এৱাতি. তংতংদেসনানুসাৰেন হি থেৰো তে ধম্মে পৰিপাকং পাপেসি. তথা হি ভগৱা দুতিযৱগ্গং অনাযাচিতোপি দেসেসি.

সাৰত্থপ্পকাসিনিযা সংযুত্তনিকায-অট্ঠকথায

ৰাহুলসংযুত্তৱণ্ণনায লীনত্থপ্পকাসনা সমত্তা.