৩. অমূড়্হৱিনযকথা

১৯৬. ভাসিতপৰিকন্তন্তি এত্থ ভাসিতপৰিকন্তসদ্দানং কৰণাপেক্খত্তা ৱিসুং কৰণং দস্সেন্তো আহ ‘‘ৱাচায ভাসিতং, কাযেন পৰিকন্ত’’ন্তি. ‘‘পৰিক্কমেত্ৱা কত’’ন্তি ইমিনা পৰিকমতীতি পৰিকন্তং, পৰিকন্তং হুত্ৱা কতং পৰিকন্তন্তি ৱচনত্থং দস্সেতি. পৰিক্কমেত্ৱাতি অতিক্কমিত্ৱা. সৰতাযস্মাতি এত্থ উকাৰলোপসন্ধিং দস্সেন্তো আহ ‘‘সৰতু আযস্মা’’তি. ‘‘এৱৰূপিযা আপত্তিযা’’তি ইমিনা আপজ্জিতাতি এত্থ তুপচ্চযযোগভাৱতো কম্মত্থছট্ঠিযাপি সম্ভৱভাৱং দস্সেতি. তুপচ্চযযোগে কম্মত্থছট্ঠী অনিচ্চং হোতি, তস্মা পাড়িযং ‘‘এৱৰূপিযা আপত্তিযা’’তি কম্মত্থছট্ঠীভাৱেন অৱত্ৱা ‘‘এৱৰূপিং আপত্তি’’ন্তি কম্মত্থদুতিযাভাৱেন ৱুত্তন্তি দট্ঠব্বং. তস্সাতি ‘‘আপজ্জিত্ৱা’’তি পাঠস্স. ‘‘পঠমং পচ্ছা’’তি পদেহি অধিপ্পাযত্থং দস্সেতি. চোদকস্স কথং ৱিনেতি ৱিনাসেতীতি ৱিনযো, চোদকস্স কথং ৱিনেতি ৱিনাসেতি অনেনাতি ৱা ৱিনযো. পঠমং মূড়্হভাৱং উপগন্ত্ৱা পচ্ছা অমূড়্হস্স দাতব্বো ৱিনযো অমূড়্হৱিনযো.