১৪. পৰিক্খাৰহাৰৱণ্ণনা
‘‘সব্বধম্মমূলপৰিযায’’ন্তি এত্থ সব্বধম্মা নাম পৰিযাপন্নধম্মা, তে কুসলাকুসলাব্যাকতভেদেন তিৱিধা. তেসু কুসলানং যোনিসোমনসিকাৰো অলোভাদযো চ হেতূ, অকুসলানং অযোনিসোমনসিকাৰো লোভাদযো চ হেতূ, অব্যাকতেসু ৱিপাকানং যথাসকং কম্মং, ইতৰেসং ভৱঙ্গমাৱজ্জনসমন্নাহাৰাদি চ হেতূ. এত্থ চ সপ্পুৰিসূপনিস্সযাদিকো পচ্চযো হেতুম্হি এৱ সমৱৰুড়্হো, সো তত্থ আদি-সদ্দেন সঙ্গহিতোতি দট্ঠব্বো. ‘‘মূল’’ন্তি ৱুত্তানং মঞ্ঞনানং হেতুভাৱো পাড়িযং ৱুত্তো এৱ. মঞ্ঞনাসু পন তণ্হামঞ্ঞনায অস্সাদানুপস্সনা হেতু. ‘‘সঞ্ঞোজনিযেসু ধম্মেসু অস্সাদানুপস্সিনো তণ্হা পৱড্ঢতী’’তি (সং. নি. ২.৫২) হি ৱুত্তং. মানমঞ্ঞনায দিট্ঠিৱিপ্পযুত্তলোভো হেতু কেৱলং সংসগ্গৱসেন ‘‘অহমস্মী’’তি পৱত্তনতো. দিট্ঠিমঞ্ঞনায একত্তনযাদীনং অযাথাৱগ্গাহো হেতু, অস্সুতভাৱো পুথুজ্জনভাৱস্স হেতু, সো অৰিযানং অদস্সনসীলতায, সা অৰিযধম্মস্স অকোৱিদতায, সা অৰিযধম্মে অৱিনীততায হেতু, সব্বা চাযং হেতুপৰম্পৰা পথৱীআদীসু ‘‘এতং মম, এসোহমস্মি, এসো মে অত্তা’’তি তিস্সন্নং মঞ্ঞনানং হেতু, সেক্খাৰহাদিভাৱা পন মত্তসো সব্বসো চ মঞ্ঞনাভাৱস্স হেতূতি. অযং পৰিক্খাৰো হাৰো.