৮. দুট্ঠদোসসিক্খাপদৱণ্ণনা

‘‘কস্মা মম ৱন্দনাদীনি…পে… ‘ঘটিতেযেৱ সীসং এতী’তি ৱুত্তত্তা অন্তিমৱত্থুঅজ্ঝাপন্নকং ৱন্দিতুং ন ৱট্টতী’’তি ৱদন্তি, তং ন গহেতব্বং. পৰিৱাৰাৱসানে উপালিপঞ্চকে ‘‘কতি নু খো, ভন্তে, অৱন্দিযা’’তিআদিনা (পৰি. ৪৬৭) ৱুত্তপাড়িযং অৱুত্তত্তা, ‘‘পচ্ছা উপসম্পন্নেন পুৰে উপসম্পন্নো ৱন্দিযো’’তি (পৰি. ৪৬৮) ৱুত্তত্তা চ, তস্মা এৱ ইমিস্সং কঙ্খাৱিতৰণিযং ‘‘উপসম্পন্নোতি সঙ্খ্যুপগমন’’ন্তি ৱুত্তং. সুত্তাধিপ্পাযো পন এৱং গহেতব্বো – অৱন্দন্তো সামীচিপ্পটিক্খেপসঙ্খাতায চোদনায চোদেতি নামাতি দস্সনত্থং ৱুত্তন্তি. তস্মা এৱ ‘‘এত্তাৱতা চ চোদনা নাম হোতী’’তি ৱুত্তং. ইধ অধিপ্পেতং আপত্তিআপজ্জনাকাৰং দস্সেতুং ‘‘‘কস্মা মম ৱন্দনাদীনি ন কৰোসী’তিআদি ৱুত্ত’’ন্তি লিখিতং.

কতূপসম্পদন্তি যস্স উপসম্পদা ৰুহতি, তং, পণ্ডকাদযো. ঠপনক্খেত্তন্তি এত্থ সব্বসঙ্গাহিকং, পুগ্গলিকঞ্চাতি দুৱিধং পৱাৰণাঠপনং. তত্থ সব্বসঙ্গাহিকে ‘‘সুণাতু মে, ভন্তে, সঙ্ঘো…পে… তেৱাচিকং পৱাৰে’’তি সু-কাৰতো যাৱ ৰে-কাৰো. পুগ্গলিকঠপনে পন ‘‘সঙ্ঘং, ভন্তে, পৱাৰেমি…পে… পস্সন্তো পটী’’তি সং-কাৰতো যাৱ অযং সব্বপচ্ছিমো টি-কাৰো, এত্থন্তৰে একপদেপি ঠপেন্তেন ঠপিতা হোতি. উপোসথে পন ইমিনানুসাৰেন ৱিসেসো ৱেদিতব্বো ‘‘কৰেয্যা’’তি ৰে-কাৰে অনতিক্কমন্তে.

দুট্ঠদোসসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.