১. সুক্কৱিস্সট্ঠিসিক্খাপদৱণ্ণনা
অঞ্ঞত্ৰ সুপিনন্তাতি স্ৱাযং দুব্বলৱত্থুকত্তা চেতনায পটিসন্ধিং আকড্ঢিতুং অসমত্থা, সুপিনে উপট্ঠিতং নিমিত্তঞ্হি দুব্বলং. পৱত্তে পন অঞ্ঞেহি কুসলাকুসলেহি উপত্থম্ভিতা ৱিপাকং দেতি. কিঞ্চাপি ৱিপাকং দেতি, অথ খো অৱিসযে উপ্পন্নত্তা অব্বোহাৰিকাৱ সুপিনন্তচেতনাতি লিখিতং. যং পনেত্থ ‘‘সুপিনে উপট্ঠিতং নিমিত্তঞ্হি দুব্বল’’ন্তি ৱুত্তং, তং অনেকন্তং, ন চ আৰম্মণদুব্বলতায চিত্তপ্পৱত্তি দুব্বলা অতীতানাগতাৰম্মণায, পঞ্ঞত্তাৰম্মণায ৱা অদুব্বলত্তা. তস্মা দুব্বলৱত্থুকত্তাতি দুব্বলহদযৱত্থুকত্তাতি নো তক্কোতি (ৱজিৰ. টী. পাৰাজিক ২৩৬-২৩৭) আচৰিযো. অৱত্থুকতায দুব্বলভাৱো যুজ্জতীতি চে? ন, অৱত্থুকায ভাৱনাপভৱায অতিৰেকবলৱসম্ভৱতো. ভাৱনাবলসমপ্পিতঞ্হি চিত্তং অৰূপম্পি সমানং অতিভাৰম্পি কৰজকাযং গহেত্ৱা একচিত্তক্খণেনেৱ ব্ৰহ্মলোকম্পি পাপেত্ৱা ঠপেতি, তপ্পটিভাগং অনপ্পিতম্পি কামাৱচৰচিত্তং কৰজকাযং আকাসে লঙ্ঘনসমত্থং কৰোতি. কিং পনেত্থ তং অনুমানকৰণং? যেন চিত্তস্সেৱ আনুভাৱোতি পঞ্ঞাযেয্য চিত্তানুভাৱেন ঠপনলঙ্ঘনাদিকিৰিযাৱিসেসনিব্বত্তিদস্সনতো. পকতিচিত্তসমুট্ঠানৰূপং ৱিয অসংসট্ঠত্তা, নিক্খমনত্তা চ ৱত্থিসীসং, কটি, কাযোতি তিধা সুক্কস্স ঠানং পকপ্পেন্তি আচৰিযা. সপ্পৱিসং ৱিয তং দট্ঠব্বং, ন চ ৱিসে ঠাননিযমো, কোধৱসেন পস্সন্তস্স হোতি. এৱমস্স ন ঠাননিযমো, ৰাগৱসেন উপক্কমন্তস্স হোতীতি নো তক্কোতি আচৰিযো.
‘‘দকসোতং অনোতিণ্ণেপী’’তি ইদং ‘‘ওতিণ্ণমত্তে’’তি ইমিনা ৱিৰুজ্ঝতীতি চে, তং দস্সেতুং ‘‘ঠানতো পন চুত’’ন্তিআদিমাহ. তস্সত্থো – নিমিত্তে উপক্কমং কত্ৱা সুক্কং ঠানা চাৱেত্ৱা পুন ৱিপ্পটিসাৰৱসেন দকসোতোৰোহণং নিৱাৰেতুং ন সক্কা, তথাপি অধিৱাসাধিপ্পাযেন অধিৱাসেত্ৱা অন্তৰা দকসোততো উদ্ধং নিৱাৰেতুং অসক্কুণেয্যতায ‘‘বহি নিক্খন্তে ৱা’’তি ৱুত্তং, তস্মা ঠানা চুতঞ্হি অৱস্সং দকসোতং ওতৰতীতি অট্ঠকথায অধিপ্পাযো. তস্মা উভযং সমেতীতি গহেতব্বো.
এত্থাহ – কস্মা ইমস্মিং সিক্খাপদে ‘‘যো পন ভিক্খূ’’তিআদিনা কাৰকো ন নিদ্দিট্ঠোতি? ৱুচ্চতে – অধিপ্পাযাপেক্খায ভাৱতো কাৰকো ন নিদ্দিট্ঠো তস্স সাপেক্খভাৱদস্সনত্থং. কথং? কণ্ডুৱনাদিঅধিপ্পাযচেতনাৱসেন চেতেন্তস্স কণ্ডুৱনাদিউপক্কমেন উপক্কমন্তস্স মেথুনৰাগৱসেন ঊৰুআদীসু দুক্কটৱত্থূসু, ৱণাদীসু থুল্লচ্চযৱত্থূসু চ উপক্কমন্তস্স সুক্কৱিসট্ঠিযা সতিপি ন সঙ্ঘাদিসেসো ‘‘অনাপত্তি ভিক্খু ন মোচনাধিপ্পাযস্সা’’তি (পাৰা. ২৬৩) ৱচনতো. তস্মা তদত্থদস্সনত্থং ইধ কাৰকো ন নিদ্দিট্ঠো. অঞ্ঞথা ‘‘যো পন ভিক্খু সঞ্চেতনিকং সুক্কৱিসট্ঠিং আপজ্জেয্য, সঙ্ঘাদিসেসো’’তি নিদ্দিট্ঠে কাৰকে ‘‘চেতেতি ন উপক্কমতি মুচ্চতি, অনাপত্তী’’তি (পাৰা. ২৬২) ৱুত্তৱচনৱিৰোধো. তথা ‘‘সঞ্চেতনিকায সুক্কৱিসট্ঠিযা অঞ্ঞত্ৰ সুপিনন্তা সঙ্ঘাদিসেসো’’তি ভুম্মে নিদ্দিট্ঠেপি সো এৱ ৱিৰোধো হেত্ৱত্থনিযমসিদ্ধিতো. তস্মা তদুভযম্পি ৱচনক্কমং অৱত্ৱা ‘‘সঞ্চেতনিকা সুক্কৱিসট্ঠি অঞ্ঞত্ৰ সুপিনন্তা সঙ্ঘাদিসেসো’’তি ৱুত্তং. তত্থ নিমিত্তত্থে ভুম্মৱচনাভাৱতো হেত্ৱত্থনিযমো ন কতো হোতি. তস্মিং অকতে সঞ্চেতনিকা সুক্কৱিসট্ঠি অঞ্ঞত্ৰ সুপিনন্তা সঙ্ঘাদিসেসোতি, উপক্কমে অসতি অনাপত্তীতি অযমত্থো দীপিতো হোতীতি ৱেদিতব্বং.
ইমস্মিং সিক্খাপদে দ্ৱে আপত্তিসহস্সানি হোন্তি. কথং? অত্তনো হত্থাদিভেদে অজ্ঝত্তৰূপে ৰাগূপত্থম্ভনৱসেন অঙ্গজাতে কম্মনিযপ্পত্তে আৰোগ্যত্থায নীলং মোচেন্তস্স একা আপত্তি, অজ্ঝত্তৰূপে এৱ ৰাগূপত্থম্ভে পীতকাদীনং মোচনৱসেন নৱাতি দস. এৱং ‘‘সুখত্থাযা’’তিআদীনং নৱন্নং ৱসেনাতি ৰাগূপত্থম্ভে অজ্ঝত্তৰূপৱসেন সতং. এৱমেৱং ৱচ্চপ্পস্সাৱৱাতউচ্চালিঙ্গপাণকদট্ঠূপত্থম্ভেসু চ সতং সতং কত্ৱা সব্বং পঞ্চসতং. যথা অজ্ঝত্তৰূপে পঞ্চসতং, এৱং বহিদ্ধাৰূপে ৱা অজ্ঝত্তবহিদ্ধাৰূপে ৱা আকাসে ৱা কটিং কম্পেন্তোতি দ্ৱে সহস্সানি আপত্তিযো হোন্তীতি.
সুক্কৱিস্সট্ঠিসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.