১২. দুব্বচসিক্খাপদৱণ্ণনা
দ্ৱাদসমে দুব্বচজাতিকোতি দুব্বচসভাৱো, ৱত্তুং অসক্কুণেয্যোতি অত্থো. উদ্দেসপৰিযাপন্নেসূতি উদ্দেসে পৰিযাপন্নেসু অন্তোগধেসু, ‘‘যস্স সিযা আপত্তি, সো আৱিকৰেয্যা’’তি এৱং সঙ্গহিতত্তা অন্তো পাতিমোক্খস্স ৱত্তমানেসূতি অত্থো. সহধম্মিকং ৱুচ্চমানোতি সহধম্মিকেন ৱুচ্চমানো, কাৰণত্থে চেতং উপযোগৱচনং. পঞ্চহি সহধম্মিকেহি সিক্খিতব্বত্তা, তেসং ৱা সন্তকত্তা ‘‘সহধম্মিক’’ন্তি লদ্ধনামেন বুদ্ধপঞ্ঞত্তেন সিক্খাপদেন ৱুচ্চমানোতি অত্থো. ৱিৰমথাযস্মন্তো মম ৱচনাযাতি যেন ৱচনেন মং ৱদথ, ততো মম ৱচনতো ৱিৰমথ, মা মং তং ৱচনং ৱদথাতি ৱুত্তং হোতি. ৱদতু সহ ধম্মেনাতি সহধম্মিকেন সিক্খাপদেন, সহধম্মেন ৱা অঞ্ঞেনপি পাসাদিকভাৱসংৱত্তনিকেন ৱচনেন ৱদেতু. যদিদন্তি ৱুদ্ধিকাৰণদস্সনত্থে নিপাতো, তেন যং ইদং অঞ্ঞমঞ্ঞস্স হিতৱচনং, আপত্তিতো চ ৱুট্ঠাপনং, তেন অঞ্ঞমঞ্ঞৱচনেন অঞ্ঞমঞ্ঞৱুট্ঠাপনেন. এৱং সংৱদ্ধাহি তস্স ভগৱতো পৰিসাতি এৱং পৰিসায ৱুদ্ধিকাৰণং দস্সিতং হোতি. সেসং উত্তানত্থমেৱ. ৱিনিচ্ছযকথাপি দসমে ৱুত্তসদিসাযেৱ.
অযং পন ৱিসেসো – ইদং কোসম্বিযং ছন্নত্থেৰং আৰব্ভ অত্তানং অৱচনীযকৰণৱত্থুস্মিং পঞ্ঞত্তং, অঙ্গেসু চ যথা তত্থ পৰক্কমনং, এৱং ইধ অৱচনীযকৰণতা দট্ঠব্বাতি.
দুব্বচসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.