(৪.) চতুক্কনিদ্দেসৱণ্ণনা
৯৩৯. ইতীতি নিদস্সনে নিপাতোতি এৱং-সদ্দেন সমানত্থোতি দস্সেতি. ভৱাভৱহেতূতিপীতি এত্থ ভৱন্তি জাযন্তি এতেনাতি ভৱো, সপ্পিআদিভেসজ্জং. ভৱো এৱ পণীততৰো অভিৱুদ্ধো অভৱো. ভাৱনাৰামতাঅৰিযৱংসপ্পহেয্যত্তা ৱা পুৰিমতণ্হাত্তযৱজ্জা সব্বা তণ্হা ‘‘ভৱাভৱহেতু উপ্পজ্জতী’’তি ৱুত্তাতি ৱেদিতব্বা.
এতাযাতি ছন্দাদিঅগতিযা. ন গচ্ছন্তীতি ন পৱত্তন্তি, তং তং কিৰিযং ন কৰোন্তীতি অত্থো. ইমিনাতি ছন্দাদিনা অগতিগমনেন. ছন্দাদীসু যেন নিন্নো, তেন গমনং যথানিন্নগমনং.
‘‘ৰাজা’’তিআদিনা ৰাজাদিনিমিত্তো ৱিয ঊমিআদিনিমিত্তো চিত্তুত্ৰাসো ঊমিআদিভযং, ‘‘ঊমিভযন্তি খো, ভিক্খৱে, কোধুপাযাসস্সেতং অধিৱচন’’ন্তিআদিৱচনতো (ম. নি. ২.১৬২; অ. নি. ৪.১২২; ইতিৱু. ১০৯) কোধুপাযাসওদৰিকত্তপঞ্চকামগুণমাতুগামা ৱা. তত্থ পঞ্চকামগুণমাতুগামগ্গহণেন তন্নিস্সিতছন্দৰাগগ্গহণং ৱেদিতব্বং, ওদৰিকত্তঞ্চ লোভোৱ. উক্খেপনীযাদিকম্মং ৱিনযদণ্ডং.
‘‘অথ খো তিম্বৰুকো পৰিব্বাজকো যেন ভগৱা…পে… এতদৱোচ ‘কিং নু খো, ভো গোতম, সযংকতং সুখদুক্খ’ন্তি? মা হেৱং তিম্বৰুকাতি ভগৱা অৱোচা’’তিআদিনা নিদানৱগ্গে (সং. নি. ২.১৮) আগতত্তা ‘‘তিম্বৰুকদিট্ঠী’’তি ৱুত্তা.
চতুক্কনিদ্দেসৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.