(৫.) পঞ্চকনিদ্দেসৱণ্ণনা
৯৪০. আগন্তুং পন ন দেন্তীতি আগমনস্স পচ্চযা ন হোন্তীতি অত্থো দট্ঠব্বো.
৯৪১. অৱদেহনতোতি পূৰণেন মংসূপচযহেতুতায চ উপচযনতো. গিম্হকালে ভুঞ্জিত্ৱা সযন্তস্স সুখং হোতীতি তং উতুসুখং ‘‘সেয্যসুখ’’ন্তি ৱুত্তং, সযনিৰিযাপথসুখন্তি অত্থো. ৱতন্তি ধুতঙ্গানি. তপোতি খন্ধকৱত্তানি, ৱীৰিযং ৱা. সীলগ্গহণেন খন্ধকৱত্তমেথুনৱিৰতীনং গহিতত্তা তপব্ৰহ্মচৰিযগ্গহণং ন কত্তব্বন্তি চে? ন, অঞ্ঞসীলতো ৱিসেসেত্ৱা তপব্ৰহ্মচৰিযানং দেৱত্তকাৰণত্তগ্গহণস্স দস্সনতো, বাহিৰানঞ্চস্স ৱিনিবন্ধস্স পৱত্তিদস্সনতো ৱা. তেসঞ্হি অৱিহিংসাদিগোৱতাদিদুক্কৰকাৰিকামেথুনৱিৰতিযো যথাক্কমং সীলাদীনি, তানি চ তে দেৱনিকাযং পণিধায চৰন্তীতি. অঞ্ঞথা চ সদ্ধাৰুচিআদীহি ‘‘যতো খো ভো অযং অত্তা ৰূপী চাতুমহাভূতিকো মাতাপেত্তিকসম্ভৱো কাযস্স ভেদা উচ্ছিজ্জতী’’তিআদিনা (দী. নি. ১.৮৫) ৱিকপ্পেত্ৱা.
৯৪২. ব্যসনেসু ঞাতিভোগৰোগব্যসনগ্গহণেন তংনিমিত্তা সোকাদযো গহিতাতি দট্ঠব্বা. দস্সনসৱনেসু পটিকূলতা দস্সনসৱনপটিকূলতা. এত্থ চ আদীনৱেহি পঞ্চহি তেসং কাৰণভূতা অক্খন্তিযেৱ ভিন্দিত্ৱা কথিতাতি ৱেদিতব্বা, অক্খন্তিমূলকা ৱা অপ্পিযতাদিহেতুভূতা দুক্কটদুব্ভাসিততাদিদোসা.
মিচ্ছাজীৱনিমিত্তং মৰণকালে উপ্পন্নভযং ‘‘আজীৱকভয’’ন্তি ৱুত্তং. ‘‘আজীৱিকাভয’’ন্তি পন পাঠে পচ্চযানুপ্পত্তিং পস্সতো আজীৱিকনিমিত্তো চিত্তুত্ৰাসোতি অত্থো দট্ঠব্বো. কিত্তিসদ্দো সিলোকন্তি তপ্পটিপক্খা অসিলোকং অকিত্তি. তেনাহ ‘‘গৰহভয’’ন্তি.
৯৪৩. উপ্পিলাৱিতন্তি উদগ্গতাসঙ্খাতো অৱূপসমভাৱো, অৱূপসমহেতুভূতো ৱা পীতিযা আকাৰো.
পঞ্চকনিদ্দেসৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.