৯-১০. পুত্তসুত্তাদিৱণ্ণনা
৩৯-৪০. নৱমে ভতোতি পোসিতো. তং পন ভৰণং জাতকালতো পট্ঠায সুখপচ্চযূপহৰণেন দুক্খপচ্চযাপহৰণেন চ পৱত্তিতন্তি দস্সেতুং ‘‘অম্হেহী’’তিআদি ৱুত্তং. হত্থপাদৱড্ঢনাদীহীতি আদি-সদ্দেন মুখেন সিঙ্ঘানিকাপনযননহাপনমণ্ডনাদিঞ্চ সঙ্গণ্হাতি. মাতাপিতূনং সন্তকং খেত্তাদিং অৱিনাসেত্ৱা ৰক্খিতং তেসং পৰম্পৰায ঠিতিযা কাৰণং হোতীতি আহ ‘‘অম্হাকং সন্তকং…পে… কুলৱংসো চিৰং ঠস্সতী’’তি. সলাকভত্তাদীনি অনুপচ্ছিন্দিত্ৱাতি সলাকভত্তাদীনি অৱিচ্ছিন্দিত্ৱা. যস্মা দাযজ্জপ্পটিলাভস্স যোগ্যভাৱেন ৱত্তমানোযেৱ দাযস্স পটিপজ্জিস্সতি, ন ইতৰোতি আহ ‘‘কুলৱংসানুৰূপায পটিপত্তিযা’’তিআদি. অত্তনা দাযজ্জাৰহং কৰোন্তোতি অত্তানং দাযজ্জাৰহং কৰোন্তো. মাতাপিতৰো হি অত্তনো ওৱাদে অৱত্তমানে মিচ্ছাপটিপন্নে দাৰকে ৱিনিচ্ছযং গন্ত্ৱা অপুত্তে কৰোন্তি, তে দাযজ্জাৰহা ন হোন্তি. ওৱাদে ৱত্তমানে পন কুলসন্তকস্স সামিকে কৰোন্তি. ততিযদিৱসতো পট্ঠাযাতি মতদিৱসতো ততিযদিৱসতো পট্ঠায. সেসং সুৱিঞ্ঞেয্যমেৱ. দসমং উত্তানমেৱ.
পুত্তসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
সুমনৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.