৭. ৱস্সসুত্তৱণ্ণনা
১৯৭. সত্তমে উতুসমুট্ঠানন্তি ৱস্সিকে চত্তাৰো মাসে উপ্পন্নং. অকালেপীতি চিত্তৱেসাখমাসেসুপি. ৱস্সৱলাহকদেৱপুত্তানঞ্হি অত্তনো ৰতিযা কীড়িতুকামতাচিত্তে উপ্পন্নে অকালেপি দেৱো ৱস্সতি. তত্ৰিদং ৱত্থু – একো কিৰ ৱস্সৱলাহকদেৱপুত্তো ৱাকৰকুটকৱাসিখীণাসৱত্থেৰস্স সন্তিকং গন্ত্ৱা ৱন্দিত্ৱা অট্ঠাসি. থেৰো ‘‘কোসি ত্ৱ’’ন্তি পুচ্ছি. অহং, ভন্তে, ৱস্সৱলাহকদেৱপুত্তোতি. তুম্হাকং কিৰ চিত্তেন দেৱো ৱস্সতীতি. আম, ভন্তেতি. পস্সিতুকামা মযন্তি. তেমিস্সথ, ভন্তেতি. মেঘসীসং ৱা গজ্জিতং ৱা ন পঞ্ঞাযতি, কথং তেমিস্সামাতি. ভন্তে, অম্হাকং চিত্তেন দেৱো ৱস্সতি, তুম্হে পণ্ণসালং পৱিসথাতি. ‘‘সাধু, দেৱপুত্তা’’তি পাদে ধোৱিত্ৱা পণ্ণসালং পাৱিসি. দেৱপুত্তো তস্মিং পৱিসন্তেযেৱ একং গীতং গাযিত্ৱা হত্থং উক্খিপি, সমন্তা তিযোজনট্ঠানং একমেঘং অহোসি. থেৰো অদ্ধতিন্তো পণ্ণসালং পৱিট্ঠোতি.
ৱস্সসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.