৪-৬. তিকণ্ডকীসুত্তাদিৱণ্ণনা

১৪৪-৬. চতুত্থে পটিকূলেতি অমনুঞ্ঞে অনিট্ঠে. অপ্পটিকূলসঞ্ঞীতি ইট্ঠাকাৰেনেৱ পৱত্তচিত্তো. ইট্ঠস্মিং ৱত্থুস্মিং অসুভায ৱা ফৰতি, অনিচ্চতো ৱা উপসংহৰতি উপনেতি পৱত্তেতি. অনিট্ঠস্মিং ৱত্থুস্মিন্তি অনিট্ঠে সত্তসঞ্ঞিতে আৰম্মণে. মেত্তায ৱা ফৰতীতি মেত্তং হিতেসিতং উপসংহৰন্তো সব্বত্থকমেৱ ৱা তত্থ ফৰতি. ধাতুতো ৱা উপসংহৰতীতি ধম্মসভাৱচিন্তনেন ধাতুতো পচ্চৱেক্খণায ধাতুমনসিকাৰং ৱা তত্থ পৱত্তেতি. তদুভযং অভিনিৱজ্জেত্ৱাতি সভাৱতো আনুভাৱতো চ উপতিট্ঠন্তং আৰম্মণে পটিকূলভাৱং অপ্পটিকূলভাৱঞ্চাতি তং উভযং পহায অগ্গহেত্ৱা, সব্বস্মিং পন তস্মিং মজ্ঝত্তো হুত্ৱাতি ৱুত্তং হোতি. মজ্ঝত্তো হুত্ৱা ৱিহৰিতুকামো পন কিং কৰোতীতি? ইট্ঠানিট্ঠেসু আপাথং গতেসু নেৱ সোমনস্সিতো হোতি, ন দোমনস্সিতো হোতি. উপেক্খকো ৱিহৰেয্যাতি ইট্ঠে অৰজ্জন্তো অনিট্ঠে অদুস্সন্তো যথা অঞ্ঞে অসমপেক্খনেন মোহং উপ্পাদেন্তি, এৱং অনুপ্পাদেন্তো ছসু আৰম্মণেসু ছড়ঙ্গুপেক্খায উপেক্খকো ৱিহৰেয্য. তেনেৱাহ ‘‘ছড়ঙ্গুপেক্খাৱসেন পঞ্চমো’’তি. ইট্ঠানিট্ঠছড়াৰম্মণাপাথে পৰিসুদ্ধপকতিভাৱাৱিজহনলক্খণায ছসু দ্ৱাৰেসু পৱত্তনতো ‘‘ছড়ঙ্গুপেক্খা’’তি লদ্ধনামায তত্ৰমজ্ঝত্তুপেক্খায ৱসেন পঞ্চমো ৱাৰো ৱুত্তোতি অত্থো. পঞ্চমং ছট্ঠঞ্চ উত্তানমেৱ.

তিকণ্ডকীসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.