১০. অধম্মিকসুত্তৱণ্ণনা
৭০. দসমে ৱিসমন্তি ভাৱনপুংসকমেতং. তেনাহ ‘‘ৱিসমা হুত্ৱা’’তি. অসমযেনাতি অকালে. ভুম্মত্থে হেতং কৰণৱচনং. পকট্ঠং পধানং অঞ্জসং এতেসন্তি পঞ্জসা, অঞ্জসং পগতা পটিপন্নাতি ৱা পঞ্জসা, পকতিমগ্গগামিনো. ন পঞ্জসা অপঞ্জসা, অমগ্গপ্পটিপন্না. তে পন যস্মা মগ্গতো অপগতা নাম হোন্তি, তস্মা ৱুত্তং ‘‘মগ্গতো অপগতা’’তিআদি.
গাথাসু পন এৱমেত্থ সম্বন্ধো ৱেদিতব্বো. গুন্নং চে তৰমানানন্তি গাৱীসু মহোঘং তৰন্তীসু. জিম্হং গচ্ছতি পুঙ্গৱোতি যদি যূথপতি উসভো কুটিলং গচ্ছতি. সব্বা তা জিম্হং গচ্ছন্তীতি সব্বা তা গাৱিযো কুটিলমেৱ গচ্ছন্তি. কস্মা? নেত্তে জিম্হং গতে সতি তস্স কুটিলগতত্তা. সো হি তাসং পচ্চযিকো উপদ্দৱহৰো চ. এৱমেৱন্তি যথা চেতং, এৱমেৱ যো মনুস্সেসু পধানসম্মতো, যদি সো অধম্মচাৰী সিযা, যে তস্স অনুজীৱিনো, সব্বেপি অধম্মিকা হোন্তি. সামিসম্পদা হি পকতিসম্পদং সম্পাদেতি. যস্মা এতদেৱং, তস্মা সব্বং ৰট্ঠং দুক্খং সেতি, ৰাজা চে হোতি অধম্মিকো.
অধম্মিকসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
পত্তকম্মৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.