২. সঙ্গহসুত্তৱণ্ণনা
৩২. দুতিযে তস্স দানমেৱ দাতব্বন্তি পব্বজিতস্স পব্বজিতপৰিক্খাৰং পত্তচীৱৰাদি, গিহিনো গিহিপৰিক্খাৰং ৱত্থাৱুধযানসযনাদি দাতব্বং. সব্বন্তি সব্বং উপকাৰং. মক্খেত্ৱা নাসেতি মক্খিভাৱে ঠত্ৱা. তেলেন ৱিয মক্খেতীতি সতধোততেলেন মক্খেতি ৱিয. অত্থৱড্ঢনকথাতি হিতাৱহকথা. কথাগহণঞ্চেত্থ নিদস্সনমত্তং, পৰেসং হিতাৱহো কাযপ্পযোগোপি অত্থচৰিযা. অট্ঠকথাযং পন ৱচিপ্পযোগৱসেনেৱ অত্থচৰিযা ৱুত্তা. সমানত্ততাতি সদিসভাৱো, সমানট্ঠানে ঠপনং, তং পনস্স সমানট্ঠপনং অত্তসদিসতাকৰণমুখেন একসম্ভোগতা. অত্তনো সুখুপ্পত্তিযং তস্স চ দুক্খুপ্পত্তিযং তেন দুক্খেন অত্তনা একসম্ভোগতাতি আহ ‘‘সমানসুখদুক্খভাৱো’’তি. সা চ সমানসুখদুক্খতা একতো নিসজ্জাদিনা পাকটা হোতীতি দস্সেন্তো ‘‘একাসনে’’তিআদিমাহ.
তত্থ জাতিযা হীনো ভোগেন অধিকো দুস্সঙ্গহো হোতি. ন হি সক্কা তেন সদ্ধিং একপৰিভোগো কাতুং জাতিযা হীনত্তা. তস্স তথা অকৰিযমানে চ সো কুজ্ঝতি ভোগেন অধিকত্তা, তস্মা সো দুস্সঙ্গহো. ভোগেন হীনো জাতিযা অধিকোপি দুস্সঙ্গহো হোতি. সো হি ‘‘অহং জাতিমা’’তি ভোগসম্পন্নেন সদ্ধি একপৰিভোগং ইচ্ছতি, তস্মিং অকৰিযমানে কুজ্ঝতি. উভোহিপি হীনো সুসঙ্গহো হোতি. ন হি সো ইতৰেন সদ্ধিং একপৰিভোগং ইচ্ছতি জাতিযা হীনভাৱতো, ন অকৰিযমানো কুজ্ঝতি ভোগেন হীনভাৱতো. উভোহি সদিসোপি সুসঙ্গহোযেৱ. সদিসভাৱেনেৱ ইতৰেন সহ একপৰিভোগস্স পচ্চাসীসায, অকৰণে চ তস্স কুজ্ঝনস্স অভাৱতো. ভিক্খু দুস্সীলো দুস্সঙ্গহো হোতি. ন হি সক্কা তেন সদ্ধিং একপৰিভোগং কাতুং, অকৰিযমানে চ কুজ্ঝতি. সীলৱা পন সুসঙ্গহো হোতি. সীলৱা হি অদীযমানেপি কিস্মিঞ্চি আমিসে অকৰিযমানেপি সঙ্গহে ন কুজ্ঝতি, অঞ্ঞং অত্তনা সদ্ধিং পৰিভোগং অকৰোন্তম্পি ন পাপকেন চিত্তেন পস্সতি পেসলভাৱতো. ততো এৱ পৰিভোগোপি অনেন সদ্ধিং সুকৰো হোতি, তস্মা গিহি চে, উভোহি সদিসো. পব্বজিতো চে, সীলৱা পুগ্গলো. এৱং সমানত্ততায সঙ্গহেতব্বো. তেনেৱাহ ‘‘সো সচে গহট্ঠস্স জাতিযা পব্বজিতস্স সীলেন সদিসো হোতি, তস্সাযং সমানত্ততা কাতব্বা’’তি. সেসং সুৱিঞ্ঞেয্যমেৱ.
সঙ্গহসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.