৩-৪. মহাকোট্ঠিকসুত্তাদিৱণ্ণনা

১৭৩-৪. ততিযে ফস্সাযতনানন্তি এত্থ আকৰট্ঠো আযতনসদ্দোতি আহ ‘‘ফস্সাকৰান’’ন্তিআদি. ‘‘সুৱণ্ণাযতনং, ৰজতাযতন’’ন্তিআদীসু আকৰোপি ‘‘আযতন’’ন্তি ৱুত্তো, সঞ্জাতিসমোসৰণাদিৱসেনপি আযতনট্ঠো লব্ভতিযেৱ. মা-ইতি পটিসেধে নিপাতো. স্ৱাযং ছন্নং ফস্সাযতনানং অসেসং ৱিৰাগনিৰোধা অত্থঞ্ঞং ৱচনং কিঞ্চীতি সন্ধাযাহাতি আহ ‘‘মা ভণীতি অত্থো’’তি. পঞ্চফস্সাযতনানি নিৰুদ্ধানীতি চক্খাদীনঞ্চ তত্থ অভাৱং সন্ধায ৱদতি. ছট্ঠস্সাতি মনাযতনস্স. চতুত্থে নত্থি ৱত্তব্বং.

মহাকোট্ঠিকসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.