৪. সতিসুত্তং
৪১০. ‘‘সতো, ভিক্খৱে, ভিক্খু ৱিহৰেয্য. অযং ৱো অম্হাকং অনুসাসনী. কথঞ্চ, ভিক্খৱে, ভিক্খু সতো হোতি? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৱেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. এৱং খো, ভিক্খৱে, ভিক্খু সতো হোতি. সতো, ভিক্খৱে, ভিক্খু ৱিহৰেয্য. অযং ৱো অম্হাকং অনুসাসনী’’তি. চতুত্থং.