১০. আসৱসুত্তং
৪১৬. ‘‘তযোমে, ভিক্খৱে আসৱা. কতমে তযো? কামাসৱো, ভৱাসৱো, অৱিজ্জাসৱো – ইমে খো, ভিক্খৱে, তযো আসৱা. ইমেসং খো, ভিক্খৱে, তিণ্ণন্নং আসৱানং পহানায চত্তাৰো সতিপট্ঠানা ভাৱেতব্বা.
‘‘কতমে চত্তাৰো? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৱেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. ইমেসং খো, ভিক্খৱে, তিণ্ণন্নং আসৱানং পহানায ইমে চত্তাৰো সতিপট্ঠানা ভাৱেতব্বা’’তি. দসমং.
অমতৱগ্গো পঞ্চমো.
তস্সুদ্দানং –
অমতং সমুদযো মগ্গো, সতি কুসলৰাসি চ;
পাতিমোক্খং দুচ্চৰিতং, মিত্তৱেদনা আসৱেন চাতি.