৯. গিলানসুত্তং

৩৭৫. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা ৱেসালিযং ৱিহৰতি ৱেড়ুৱগামকে [বেলুৱগামকে (সী. স্যা. কং. পী.)]. তত্ৰ খো ভগৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘এথ তুম্হে, ভিক্খৱে, সমন্তা ৱেসালিযা যথামিত্তং যথাসন্দিট্ঠং যথাসম্ভত্তং ৱস্সং উপেথ. ইধেৱাহং ৱেড়ুৱগামকে ৱস্সং উপগচ্ছামী’’তি. ‘‘এৱং, ভন্তে’’তি খো তে ভিক্খূ ভগৱতো পটিস্সুত্ৱা সমন্তা ৱেসালিযা যথামিত্তং যথাসন্দিট্ঠং যথাসম্ভত্তং ৱস্সং উপগচ্ছুং. ভগৱা পন তত্থেৱ ৱেড়ুৱগামকে ৱস্সং উপগচ্ছি [উপগঞ্ছি (সী. পী.)].

অথ খো ভগৱতো ৱস্সূপগতস্স খৰো আবাধো উপ্পজ্জি, বাড়্হা ৱেদনা ৱত্তন্তি মাৰণন্তিকা. তত্ৰ সুদং ভগৱা সতো সম্পজানো অধিৱাসেসি অৱিহঞ্ঞমানো. অথ খো ভগৱতো এতদহোসি – ‘‘ন খো মে তং পতিৰূপং, যোহং অনামন্তেত্ৱা উপট্ঠাকে অনপলোকেত্ৱা ভিক্খুসঙ্ঘং পৰিনিব্বাযেয্যং. যংনূনাহং ইমং আবাধং ৱীৰিযেন পটিপণামেত্ৱা জীৱিতসঙ্খাৰং অধিট্ঠায ৱিহৰেয্য’’ন্তি. অথ খো ভগৱা তং আবাধং ৱীৰিযেন পটিপণামেত্ৱা জীৱিতসঙ্খাৰং অধিট্ঠায ৱিহাসি. (অথ খো ভগৱতো সো আবাধো পটিপ্পস্সম্ভি) [( ) দী. নি. ২.১৬৪ দিস্সতি].

অথ খো ভগৱা গিলানা ৱুট্ঠিতো [গিলানৱুট্ঠিতো (সদ্দনীতি)] অচিৰৱুট্ঠিতো গেলঞ্ঞা ৱিহাৰা নিক্খমিত্ৱা ৱিহাৰপচ্ছাযাযং [ৱিহাৰপচ্ছাছাযাযং (বহূসু)] পঞ্ঞত্তে আসনে নিসীদি. অথ খো আযস্মা আনন্দো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘দিট্ঠো মে, ভন্তে, ভগৱতো ফাসু; দিট্ঠং, ভন্তে, ভগৱতো খমনীযং; দিট্ঠং, ভন্তে, ভগৱতো যাপনীযং. অপি চ মে, ভন্তে, মধুৰকজাতো ৱিয কাযো, দিসাপি মে ন পক্খাযন্তি, ধম্মাপি মং নপ্পটিভন্তি ভগৱতো গেলঞ্ঞেন. অপি চ মে, ভন্তে, অহোসি কাচিদেৱ অস্সাসমত্তা – ‘ন তাৱ ভগৱা পৰিনিব্বাযিস্সতি, ন যাৱ ভগৱা ভিক্খুসঙ্ঘং আৰব্ভ কিঞ্চিদেৱ উদাহৰতী’’’তি.

‘‘কিং পন দানি, আনন্দ, ভিক্খুসঙ্ঘো মযি পচ্চাসীসতি [পচ্চাসিংসতি (সী. স্যা. কং. পী.)]? দেসিতো, আনন্দ, মযা ধম্মো অনন্তৰং অবাহিৰং কৰিত্ৱা. নত্থানন্দ, তথাগতস্স ধম্মেসু আচৰিযমুট্ঠি. যস্স নূন, আনন্দ, এৱমস্স – ‘অহং ভিক্খুসঙ্ঘং পৰিহৰিস্সামী’তি ৱা, ‘মমুদ্দেসিকো ভিক্খুসঙ্ঘো’তি ৱা, সো নূন, আনন্দ, ভিক্খুসঙ্ঘং আৰব্ভ কিঞ্চিদেৱ উদাহৰেয্য. তথাগতস্স খো, আনন্দ, ন এৱং হোতি – ‘অহং ভিক্খুসঙ্ঘং পৰিহৰিস্সামী’তি ৱা, ‘মমুদ্দেসিকো ভিক্খুসঙ্ঘো’তি ৱা. স কিং [সো নূন (সী. পী.)], আনন্দ, তথাগতো ভিক্খুসঙ্ঘং আৰব্ভ কিঞ্চিদেৱ উদাহৰিস্সতি! এতৰহি খো পনাহং, আনন্দ, জিণ্ণো ৱুদ্ধো মহল্লকো অদ্ধগতো ৱযোঅনুপ্পত্তো. আসীতিকো মে ৱযো ৱত্ততি. সেয্যথাপি, আনন্দ, জজ্জৰসকটং [জৰসকটং (সব্বত্থ)] ৱেড়মিস্সকেন [ৱেগমিস্সকেন (সী.), ৱেড়ুমিস্সকেন (স্যা. কং.), ৱেধমিস্সকেন (পী. ক.), ৱেখমিস্সকেন (ক.)] যাপেতি; এৱমেৱ খো, আনন্দ, ৱেধমিস্সকেন মঞ্ঞে তথাগতস্স কাযো যাপেতি.

‘‘যস্মিং, আনন্দ, সমযে তথাগতো সব্বনিমিত্তানং অমনসিকাৰা একচ্চানং ৱেদনানং নিৰোধা অনিমিত্তং চেতোসমাধিং উপসম্পজ্জ ৱিহৰতি, ফাসুতৰো [ফাসুতৰং (সব্বত্থ)], আনন্দ, তস্মিং সমযে তথাগতস্স কাযো হোতি [তথাগতস্স হোতি (বহূসু)]. তস্মাতিহানন্দ, অত্তদীপা ৱিহৰথ অত্তসৰণা অনঞ্ঞসৰণা, ধম্মদীপা ধম্মসৰণা অনঞ্ঞসৰণা.

‘‘কথঞ্চানন্দ, ভিক্খু অত্তদীপো ৱিহৰতি অত্তসৰণো অনঞ্ঞসৰণো, ধম্মদীপো ধম্মসৰণো অনঞ্ঞসৰণো? ইধানন্দ, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৱেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৱিহৰতি আতাপী সম্পজানো সতিমা, ৱিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. এৱং খো, আনন্দ, ভিক্খু অত্তদীপো ৱিহৰতি অত্তসৰণো অনঞ্ঞসৰণো, ধম্মদীপো ধম্মসৰণো অনঞ্ঞসৰণো. যে হি কেচি, আনন্দ, এতৰহি ৱা মমচ্চযে ৱা অত্তদীপা ৱিহৰিস্সন্তি অত্তসৰণা অনঞ্ঞসৰণা, ধম্মদীপা ধম্মসৰণা অনঞ্ঞসৰণা; তমতগ্গে মেতে, আনন্দ, ভিক্খূ ভৱিস্সন্তি যে কেচি সিক্খাকামা’’তি. নৱমং.