১০. বাহিৰঙ্গসুত্তং

২৩১. ‘‘বাহিৰং, ভিক্খৱে, অঙ্গন্তি কৰিত্ৱা নাঞ্ঞং একঙ্গম্পি সমনুপস্সামি সত্তন্নং বোজ্ঝঙ্গানং উপ্পাদায, যথযিদং – ভিক্খৱে, কল্যাণমিত্ততা. কল্যাণমিত্তস্সেতং, ভিক্খৱে, ভিক্খুনো পাটিকঙ্খং – সত্ত বোজ্ঝঙ্গে ভাৱেস্সতি, সত্ত বোজ্ঝঙ্গে বহুলীকৰিস্সতি. কথঞ্চ, ভিক্খৱে, ভিক্খু কল্যাণমিত্তো সত্ত বোজ্ঝঙ্গে ভাৱেতি, সত্ত বোজ্ঝঙ্গে বহুলীকৰোতি? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু সতিসম্বোজ্ঝঙ্গং ভাৱেতি ৱিৱেকনিস্সিতং…পে… উপেক্খাসম্বোজ্ঝঙ্গং ভাৱেতি ৱিৱেকনিস্সিতং ৱিৰাগনিস্সিতং নিৰোধনিস্সিতং ৱোস্সগ্গপৰিণামিং. এৱং খো, ভিক্খৱে, ভিক্খু কল্যাণমিত্তো সত্ত বোজ্ঝঙ্গে ভাৱেতি, সত্ত বোজ্ঝঙ্গে বহুলীকৰোতী’’তি. দসমং.

চক্কৱত্তিৱগ্গো পঞ্চমো.

তস্সুদ্দানং –

ৱিধা চক্কৱত্তি মাৰো, দুপ্পঞ্ঞো পঞ্ঞৱেন চ;

দলিদ্দো অদলিদ্দো চ, আদিচ্চঙ্গেন তে দসাতি.