৬. ততিযগিলানসুত্তং

১৯৭. একং সমযং ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি ৱেড়ুৱনে কলন্দকনিৱাপে. তেন খো পন সমযেন ভগৱা আবাধিকো হোতি দুক্খিতো বাড়্হগিলানো. অথ খো আযস্মা মহাচুন্দো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো আযস্মন্তং মহাচুন্দং ভগৱা এতদৱোচ – ‘‘পটিভন্তু তং, চুন্দ, বোজ্ঝঙ্গা’’তি.

‘‘সত্তিমে, ভন্তে, বোজ্ঝঙ্গা ভগৱতা সম্মদক্খাতা ভাৱিতা বহুলীকতা অভিঞ্ঞায সম্বোধায নিব্বানায সংৱত্তন্তি. কতমে সত্ত? সতিসম্বোজ্ঝঙ্গো খো, ভন্তে, ভগৱতা সম্মদক্খাতো ভাৱিতো বহুলীকতো অভিঞ্ঞায সম্বোধায নিব্বানায সংৱত্ততি…পে… উপেক্খাসম্বোজ্ঝঙ্গো খো, ভন্তে, ভগৱতা সম্মদক্খাতো ভাৱিতো বহুলীকতো অভিঞ্ঞায সম্বোধায নিব্বানায সংৱত্ততি. ইমে খো, ভন্তে, সত্ত বোজ্ঝঙ্গা ভগৱতা সম্মদক্খাতা ভাৱিতা বহুলীকতা অভিঞ্ঞায সম্বোধায নিব্বানায সংৱত্তন্তী’’তি. ‘‘তগ্ঘ, চুন্দ, বোজ্ঝঙ্গা; তগ্ঘ, চুন্দ, বোজ্ঝঙ্গা’’তি.

ইদমৱোচাযস্মা চুন্দো. সমনুঞ্ঞো সত্থা অহোসি. ৱুট্ঠহি চ ভগৱা তম্হা আবাধা. তথাপহীনো চ ভগৱতো সো আবাধো অহোসীতি. ছট্ঠং.