৭. পাৰঙ্গমসুত্তং
১৯৮. ‘‘সত্তিমে, ভিক্খৱে, বোজ্ঝঙ্গা ভাৱিতা বহুলীকতা অপাৰা পাৰং গমনায সংৱত্তন্তি. কতমে সত্ত? সতিসম্বোজ্ঝঙ্গো…পে… উপেক্খাসম্বোজ্ঝঙ্গো – ইমে খো, ভিক্খৱে, সত্ত বোজ্ঝঙ্গা ভাৱিতা বহুলীকতা অপাৰা পাৰং গমনায সংৱত্তন্তী’’তি.
‘‘অপ্পকা তে মনুস্সেসু, যে জনা পাৰগামিনো;
অথাযং ইতৰা পজা, তীৰমেৱানুধাৱতি.
‘‘যে চ খো সম্মদক্খাতে, ধম্মে ধম্মানুৱত্তিনো;
তে জনা পাৰমেস্সন্তি, মচ্চুধেয্যং সুদুত্তৰং.
‘‘কণ্হং ধম্মং ৱিপ্পহায, সুক্কং ভাৱেথ পণ্ডিতো;
ওকা অনোকমাগম্ম, ৱিৱেকে যত্থ দূৰমং.
‘‘তত্ৰাভিৰতিমিচ্ছেয্য, হিত্ৱা কামে অকিঞ্চনো;
পৰিযোদপেয্য অত্তানং, চিত্তক্লেসেহি পণ্ডিতো.
‘‘যেসং সম্বোধিযঙ্গেসু, সম্মা চিত্তং সুভাৱিতং;
আদানপ্পটিনিস্সগ্গে, অনুপাদায যে ৰতা;
খীণাসৱা জুতিমন্তো, তে লোকে পৰিনিব্বুতা’’তি. সত্তমং;