৯. দুতিযগিঞ্জকাৱসথসুত্তং

১০০৫. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘অসোকো নাম, ভন্তে, ভিক্খু কালঙ্কতো; তস্স কা গতি, কো অভিসম্পৰাযো? অসোকা নাম, ভন্তে, ভিক্খুনী কালঙ্কতা…পে… অসোকো নাম, ভন্তে, উপাসকো কালঙ্কতো…পে… অসোকা নাম, ভন্তে, উপাসিকা কালঙ্কতা; তস্সা কা গতি, কো অভিসম্পৰাযো’’তি?

‘‘অসোকো, আনন্দ, ভিক্খু কালঙ্কতো আসৱানং খযা অনাসৱং চেতোৱিমুত্তিং পঞ্ঞাৱিমুত্তিং দিট্ঠেৱ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৱা উপসম্পজ্জ ৱিহাসি…পে… (পুৰিমৱেয্যাকৰণেন একনিদানং).

‘‘অযং খো সো, আনন্দ, ধম্মাদাসো ধম্মপৰিযাযো; যেন সমন্নাগতো অৰিযসাৱকো আকঙ্খমানো অত্তনাৱ অত্তানং ব্যাকৰেয্য – ‘খীণনিৰযোম্হি খীণতিৰচ্ছানযোনি খীণপেত্তিৱিসযো খীণাপাযদুগ্গতিৱিনিপাতো, সোতাপন্নোহমস্মি অৱিনিপাতধম্মো নিযতো সম্বোধিপৰাযণো’’’তি. নৱমং.