১০. ততিযগিঞ্জকাৱসথসুত্তং
১০০৬. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কক্কটো নাম, ভন্তে, ঞাতিকে উপাসকো কালঙ্কতো; তস্স কা গতি, কো অভিসম্পৰাযো? কড়িভো নাম, ভন্তে, ঞাতিকে উপাসকো…পে… নিকতো নাম, ভন্তে, ঞাতিকে উপাসকো…পে… কটিস্সহো নাম, ভন্তে, ঞাতিকে উপাসকো…পে… তুট্ঠো নাম, ভন্তে, ঞাতিকে উপাসকো…পে… সন্তুট্ঠো নাম, ভন্তে, ঞাতিকে উপাসকো…পে… ভদ্দো নাম, ভন্তে, ঞাতিকে উপাসকো…পে… সুভদ্দো নাম, ভন্তে, ঞাতিকে উপাসকো কালঙ্কতো; তস্স কা গতি কো অভিসম্পৰাযো’’তি?
‘‘কক্কটো, আনন্দ, উপাসকো কালঙ্কতো পঞ্চন্নং ওৰম্ভাগিযানং সংযোজনানং পৰিক্খযা ওপপাতিকো তত্থ পৰিনিব্বাযী অনাৱত্তিধম্মো তস্মা লোকা. কড়িভো, আনন্দ …পে… নিকতো, আনন্দ…পে… কটিস্সহো, আনন্দ …পে… তুট্ঠো, আনন্দ…পে… সন্তুট্ঠো, আনন্দ…পে… ভদ্দো, আনন্দ…পে… সুভদ্দো, আনন্দ, উপাসকো কালঙ্কতো পঞ্চন্নং ওৰম্ভাগিযানং সংযোজনানং পৰিক্খযা ওপপাতিকো তত্থ পৰিনিব্বাযী অনাৱত্তিধম্মো তস্মা লোকা. (সব্বে একগতিকা কাতব্বা).
‘‘পৰোপঞ্ঞাস, আনন্দ, ঞাতিকে উপাসকা কালঙ্কতা পঞ্চন্নং ওৰম্ভাগিযানং সংযোজনানং পৰিক্খযা ওপপাতিকা তত্থ পৰিনিব্বাযিনো অনাৱত্তিধম্মা তস্মা লোকা. সাধিকনৱুতি, আনন্দ, ঞাতিকে উপাসকা কালঙ্কতা তিণ্ণং সংযোজনানং পৰিক্খযা ৰাগদোসমোহানং তনুত্তা সকদাগামিনো; সকিদেৱ ইমং লোকং আগন্ত্ৱা দুক্খস্সন্তং কৰিস্সন্তি. ছাতিৰেকানি খো, আনন্দ, পঞ্চসতানি ঞাতিকে উপাসকা কালঙ্কতা তিণ্ণং সংযোজনানং পৰিক্খযা সোতাপন্না অৱিনিপাতধম্মা নিযতা সম্বোধিপৰাযণা.
‘‘অনচ্ছৰিযং খো পনেতং, আনন্দ, যং মনুস্সভূতো কালং কৰেয্য; তস্মিং তস্মিং চে মং কালঙ্কতে উপসঙ্কমিত্ৱা এতমত্থং পটিপুচ্ছিস্সথ. ৱিহেসা পেসা, আনন্দ, অস্স তথাগতস্স. তস্মাতিহানন্দ, ধম্মাদাসং নাম ধম্মপৰিযাযং দেসেস্সামি; যেন সমন্নাগতো অৰিযসাৱকো আকঙ্খমানো অত্তনাৱ অত্তানং ব্যাকৰেয্য – ‘খীণনিৰযোম্হি খীণতিৰচ্ছানযোনি খীণপেত্তিৱিসযো খীণাপাযদুগ্গতিৱিনিপাতো, সোতাপন্নোহমস্মি অৱিনিপাতধম্মো নিযতো সম্বোধিপৰাযণো’’’.
‘‘কতমো চ সো, আনন্দ, ধম্মাদাসো ধম্মপৰিযাযো; যেন সমন্নাগতো অৰিযসাৱকো আকঙ্খমানো অত্তনাৱ অত্তানং ব্যাকৰেয্য – ‘খীণনিৰযোম্হি খীণতিৰচ্ছানযোনি খীণপেত্তিৱিসযো খীণাপাযদুগ্গতিৱিনিপাতো, সোতাপন্নোহমস্মি অৱিনিপাতধম্মো নিযতো সম্বোধিপৰাযণো’’’.
‘‘ইধানন্দ, অৰিযসাৱকো বুদ্ধে অৱেচ্চপ্পসাদেন সমন্নাগতো হোতি – ইতিপি সো ভগৱা…পে… সত্থা দেৱমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৱাতি. ধম্মে…পে… সঙ্ঘে…পে… অৰিযকন্তেহি সীলেহি সমন্নাগতো হোতি অখণ্ডেহি…পে… সমাধিসংৱত্তনিকেহি. অযং খো সো, আনন্দ, ধম্মাদাসো ধম্মপৰিযাযো; যেন সমন্নাগতো অৰিযসাৱকো আকঙ্খমানো অত্তনাৱ অত্তানং ব্যাকৰেয্য – ‘খীণনিৰযোম্হি খীণতিৰচ্ছানযোনি খীণপেত্তিৱিসযো খীণাপাযদুগ্গতিৱিনিপাতো, সোতাপন্নোহমস্মি অৱিনিপাতধম্মো নিযতো সম্বোধিপৰাযণো’’’তি. দসমং.
ৱেড়ুদ্ৱাৰৱগ্গো পঠমো.
তস্সুদ্দানং –
ৰাজা ওগধদীঘাৱু, সাৰিপুত্তাপৰে দুৱে;
থপতী ৱেড়ুদ্ৱাৰেয্যা, গিঞ্জকাৱসথে তযোতি.