১০. ততিযকুক্কুটাৰামসুত্তং

২০. পাটলিপুত্তনিদানং. ‘‘‘ব্ৰহ্মচৰিযং, ব্ৰহ্মচৰিয’ন্তি, আৱুসো আনন্দ, ৱুচ্চতি. কতমং নু খো, আৱুসো, ব্ৰহ্মচৰিযং, কতমো ব্ৰহ্মচাৰী, কতমং ব্ৰহ্মচৰিযপৰিযোসান’’ন্তি? ‘‘সাধু সাধু, আৱুসো ভদ্দ! ভদ্দকো খো তে, আৱুসো ভদ্দ, উম্মঙ্গো, ভদ্দকং পটিভানং, কল্যাণী পৰিপুচ্ছা. এৱঞ্হি ত্ৱং, আৱুসো ভদ্দ, পুচ্ছসি – ‘ব্ৰহ্মচৰিযং, ব্ৰহ্মচৰিযন্তি, আৱুসো আনন্দ, ৱুচ্চতি. কতমং নু খো, আৱুসো, ব্ৰহ্মচৰিযং, কতমো ব্ৰহ্মচাৰী, কতমং ব্ৰহ্মচৰিযপৰিযোসান’’’ন্তি? ‘‘এৱমাৱুসো’’তি. ‘‘অযমেৱ খো, আৱুসো, অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ব্ৰহ্মচৰিযং, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি…পে… সম্মাসমাধি. যো খো, আৱুসো, ইমিনা অৰিযেন অট্ঠঙ্গিকেন মগ্গেন সমন্নাগতো – অযং ৱুচ্চতি ব্ৰহ্মচাৰী. যো খো, আৱুসো, ৰাগক্খযো দোসক্খযো মোহক্খযো – ইদং ব্ৰহ্মচৰিযপৰিযোসান’’ন্তি. দসমং.

তীণি সুত্তন্তানি একনিদানানি.ৱিহাৰৱগ্গো দুতিযো.

তস্সুদ্দানং –

দ্ৱে ৱিহাৰা চ সেক্খো চ, উপ্পাদা অপৰে দুৱে;

পৰিসুদ্ধেন দ্ৱে ৱুত্তা, কুক্কুটাৰামেন তযোতি.