৯. ৱেদনাসুত্তং
১৬৯. ‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৱে, ৱেদনা. কতমা তিস্সো? সুখা ৱেদনা, দুক্খা ৱেদনা, অদুক্খমসুখা ৱেদনা – ইমা খো, ভিক্খৱে, তিস্সো ৱেদনা. ইমাসং খো, ভিক্খৱে, তিস্সন্নং ৱেদনানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায…পে… অযং অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৱেতব্বো’’তি. নৱমং.