৮. নীঘসুত্তং

১৬৮. ‘‘তযোমে, ভিক্খৱে, নীঘা. কতমে তযো? ৰাগো নীঘো, দোসো নীঘো, মোহো নীঘো – ইমে খো, ভিক্খৱে, তযো নীঘা. ইমেসং খো, ভিক্খৱে, তিণ্ণন্নং নীঘানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায…পে… অযং অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৱেতব্বো’’তি. অট্ঠমং.