২. ৱিধাসুত্তং

১৬২. ‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৱে, ৱিধা. কতমা তিস্সো? ‘সেয্যোহমস্মী’তি ৱিধা, ‘সদিসোহমস্মী’তি ৱিধা, ‘হীনোহমস্মী’তি ৱিধা – ইমা খো, ভিক্খৱে, তিস্সো ৱিধা. ইমাসং খো, ভিক্খৱে, তিস্সন্নং ৱিধানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৱেতব্বো. কতমো অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু সম্মাদিট্ঠিং ভাৱেতি…পে… সম্মাসমাধিং ভাৱেতি ৱিৱেকনিস্সিতং ৱিৰাগনিস্সিতং নিৰোধনিস্সিতং ৱোস্সগ্গপৰিণামিং…পে… ইমাসং খো, ভিক্খৱে তিস্সন্নং ৱিধানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায অযং অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৱেতব্বো’’তি. (যথা এসনা, এৱং ৱিত্থাৰেতব্বং). দুতিযং.