১১. তসিনাসুত্তং

১৭১. ‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৱে, তসিনা. কতমা তিস্সো? কামতসিনা, ভৱতসিনা, ৱিভৱতসিনা. ইমাসং খো, ভিক্খৱে, তিস্সন্নং তসিনানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায…পে… ৰাগৱিনযপৰিযোসানং দোসৱিনযপৰিযোসানং মোহৱিনযপৰিযোসানং…পে… অমতোগধং অমতপৰাযনং অমতপৰিযোসানং…পে… নিব্বাননিন্নং নিব্বানপোণং নিব্বানপব্ভাৰং. ইমাসং খো, ভিক্খৱে, তিস্সন্নং তসিনানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায…পে… অযং অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৱেতব্বো’’তি. একাদসমং.

এসনাৱগ্গো সত্তমো.

তস্সুদ্দানং –

এসনা ৱিধা আসৱো, ভৱো চ দুক্খতা খিলা;

মলং নীঘো চ ৱেদনা, দ্ৱে তণ্হা তসিনায চাতি.