২. অৰহত্তপঞ্হাসুত্তং
৩১৫. ‘‘‘অৰহত্তং, অৰহত্ত’ন্তি, আৱুসো সাৰিপুত্ত, ৱুচ্চতি. কতমং নু খো, আৱুসো, অৰহত্ত’’ন্তি? ‘‘যো খো, আৱুসো, ৰাগক্খযো দোসক্খযো মোহক্খযো – ইদং ৱুচ্চতি অৰহত্ত’’ন্তি. ‘‘অত্থি পনাৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা এতস্স অৰহত্তস্স সচ্ছিকিৰিযাযা’’তি? ‘‘অত্থি খো, আৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা এতস্স অৰহত্তস্স সচ্ছিকিৰিযাযা’’তি. ‘‘কতমো পনাৱুসো, মগ্গো কতমা পটিপদা এতস্স অৰহত্তস্স সচ্ছিকিৰিযাযা’’তি? ‘‘অযমেৱ খো, আৱুসো, অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো এতস্স অৰহত্তস্স সচ্ছিকিৰিযায, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি সম্মাসঙ্কপ্পো সম্মাৱাচা সম্মাকম্মন্তো সম্মাআজীৱো সম্মাৱাযামো সম্মাসতি সম্মাসমাধি. অযং খো আৱুসো, মগ্গো, অযং পটিপদা এতস্স অৰহত্তস্স সচ্ছিকিৰিযাযা’’তি. ‘‘ভদ্দকো, আৱুসো, মগ্গো ভদ্দিকা পটিপদা এতস্স অৰহত্তস্স সচ্ছিকিৰিযায. অলঞ্চ পনাৱুসো সাৰিপুত্ত, অপ্পমাদাযা’’তি. দুতিযং.