৩. ধম্মৱাদীপঞ্হাসুত্তং

৩১৬. ‘‘কে নু খো, আৱুসো সাৰিপুত্ত, লোকে ধম্মৱাদিনো, কে লোকে সুপ্পটিপন্না, কে লোকে সুগতা’’তি? ‘‘যে খো, আৱুসো, ৰাগপ্পহানায ধম্মং দেসেন্তি, দোসপ্পহানায ধম্মং দেসেন্তি, মোহপ্পহানায ধম্মং দেসেন্তি, তে লোকে ধম্মৱাদিনো. যে খো, আৱুসো, ৰাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স পহানায পটিপন্না, মোহস্স পহানায পটিপন্না, তে লোকে সুপ্পটিপন্না. যেসং খো, আৱুসো, ৰাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, দোসো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৱত্থুকতো অনভাৱঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তে লোকে সুগতা’’তি.

‘‘অত্থি পনাৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা এতস্স ৰাগস্স দোসস্স মোহস্স পহানাযা’’তি? ‘‘অত্থি খো, আৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা এতস্স ৰাগস্স দোসস্স মোহস্স পহানাযা’’তি. ‘‘কতমো, পনাৱুসো, মগ্গো কতমা পটিপদা এতস্স ৰাগস্স দোসস্স মোহস্স পহানাযা’’তি? ‘‘অযমেৱ খো, আৱুসো, অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো এতস্স ৰাগস্স দোসস্স মোহস্স পহানায, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি সম্মাসঙ্কপ্পো সম্মাৱাচা সম্মাকম্মন্তো সম্মাআজীৱো সম্মাৱাযামো সম্মাসতি সম্মাসমাধি. অযং খো, আৱুসো, মগ্গো অযং পটিপদা এতস্স ৰাগস্স দোসস্স মোহস্স পহানাযা’’তি. ‘‘ভদ্দকো, আৱুসো, মগ্গো ভদ্দিকা পটিপদা, এতস্স ৰাগস্স দোসস্স মোহস্স পহানায. অলঞ্চ পনাৱুসো সাৰিপুত্ত, অপ্পমাদাযা’’তি. ততিযং.