১৩. ভৱপঞ্হাসুত্তং

৩২৬. ‘‘‘ভৱো, ভৱো’তি, আৱুসো সাৰিপুত্ত, ৱুচ্চতি. কতমো নু খো, আৱুসো, ভৱো’’তি? ‘‘তযো মে, আৱুসো, ভৱা. কামভৱো, ৰূপভৱো, অৰূপভৱো – ইমে খো, আৱুসো, তযো ভৱা’’তি. ‘‘অত্থি পনাৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা, এতেসং ভৱানং পৰিঞ্ঞাযা’’তি? ‘‘অত্থি খো, আৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা, এতেসং ভৱানং পৰিঞ্ঞাযা’’তি. ‘‘কতমো, পনাৱুসো, মগ্গো কতমা পটিপদা, এতেসং ভৱানং পৰিঞ্ঞাযা’’তি? ‘‘অযমেৱ খো, আৱুসো, অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো, এতেসং ভৱানং পৰিঞ্ঞায, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি সম্মাসঙ্কপ্পো সম্মাৱাচা সম্মাকম্মন্তো সম্মাআজীৱো সম্মাৱাযামো সম্মাসতি সম্মাসমাধি. অযং খো, আৱুসো, মগ্গো অযং পটিপদা, এতেসং ভৱানং পৰিঞ্ঞাযা’’তি. ‘‘ভদ্দকো, আৱুসো, মগ্গো ভদ্দিকা পটিপদা, এতেসং ভৱানং পৰিঞ্ঞায. অলঞ্চ পনাৱুসো সাৰিপুত্ত, অপ্পমাদাযা’’তি. তেৰসমং.