১. সব্বসুত্তং

২৩. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘সব্বং ৱো, ভিক্খৱে, দেসেস্সামি. তং সুণাথ. কিঞ্চ, ভিক্খৱে, সব্বং? চক্খুঞ্চেৱ ৰূপা চ, সোতঞ্চ [সোতঞ্চেৱ (?) এৱমিতৰযুগলেসুপি] সদ্দা চ, ঘানঞ্চ গন্ধা চ, জিৱ্হা চ ৰসা চ, কাযো চ ফোট্ঠব্বা চ, মনো চ ধম্মা চ – ইদং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, সব্বং. যো, ভিক্খৱে, এৱং ৱদেয্য – ‘অহমেতং সব্বং পচ্চক্খায অঞ্ঞং সব্বং পঞ্ঞাপেস্সামী’তি, তস্স ৱাচাৱত্থুকমেৱস্স [ৱাচাৱত্থুৰেৱস্স (সী. পী.), ৱাচাৱত্থুদেৱস্স (স্যা. কং.)]; পুট্ঠো চ ন সম্পাযেয্য, উত্তৰিঞ্চ ৱিঘাতং আপজ্জেয্য. তং কিস্স হেতু? যথা তং, ভিক্খৱে, অৱিসযস্মি’’ন্তি. পঠমং.