২. দুতিযপুব্বেসম্বোধসুত্তং

১৪. ‘‘পুব্বেৱ মে, ভিক্খৱে, সম্বোধা অনভিসম্বুদ্ধস্স বোধিসত্তস্সেৱ সতো এতদহোসি – ‘কো নু খো ৰূপানং অস্সাদো, কো আদীনৱো, কিং নিস্সৰণং? কো সদ্দানং…পে… কো গন্ধানং… কো ৰসানং… কো ফোট্ঠব্বানং… কো ধম্মানং অস্সাদো, কো আদীনৱো, কিং নিস্সৰণ’ন্তি? তস্স ময্হং, ভিক্খৱে, এতদহোসি – ‘যং খো ৰূপে পটিচ্চ উপ্পজ্জতি সুখং সোমনস্সং, অযং ৰূপানং অস্সাদো. যং ৰূপা অনিচ্চা দুক্খা ৱিপৰিণামধম্মা, অযং ৰূপানং আদীনৱো. যো ৰূপেসু ছন্দৰাগৱিনযো ছন্দৰাগপ্পহানং, ইদং ৰূপানং নিস্সৰণং. যং সদ্দে… গন্ধে… ৰসে… ফোট্ঠব্বে… যং ধম্মে পটিচ্চ উপ্পজ্জতি সুখং সোমনস্সং, অযং ধম্মানং অস্সাদো. যং ধম্মা অনিচ্চা দুক্খা ৱিপৰিণামধম্মা, অযং ধম্মানং আদীনৱো. যো ধম্মেসু ছন্দৰাগৱিনযো ছন্দৰাগপ্পহানং, ইদং ধম্মানং নিস্সৰণ’’’ন্তি.

‘‘যাৱকীৱঞ্চাহং, ভিক্খৱে, ইমেসং ছন্নং বাহিৰানং আযতনানং এৱং অস্সাদঞ্চ অস্সাদতো, আদীনৱঞ্চ আদীনৱতো, নিস্সৰণঞ্চ নিস্সৰণতো যথাভূতং নাব্ভঞ্ঞাসিং, নেৱ তাৱাহং, ভিক্খৱে, সদেৱকে লোকে সমাৰকে সব্ৰহ্মকে সস্সমণব্ৰাহ্মণিযা পজায সদেৱমনুস্সায ‘অনুত্তৰং সম্মাসম্বোধিং অভিসম্বুদ্ধো’তি পচ্চঞ্ঞাসিং. যতো চ খ্ৱাহং, ভিক্খৱে, ইমেসং ছন্নং বাহিৰানং আযতনানং এৱং অস্সাদঞ্চ অস্সাদতো, আদীনৱঞ্চ আদীনৱতো, নিস্সৰণঞ্চ নিস্সৰণতো যথাভূতং অব্ভঞ্ঞাসিং, অথাহং, ভিক্খৱে, সদেৱকে লোকে সমাৰকে সব্ৰহ্মকে সস্সমণব্ৰাহ্মণিযা পজায সদেৱমনুস্সায ‘অনুত্তৰং সম্মাসম্বোধিং অভিসম্বুদ্ধো’তি পচ্চঞ্ঞাসিং. ঞাণঞ্চ পন মে দস্সনং উদপাদি – ‘অকুপ্পা মে ৱিমুত্তি, অযমন্তিমা জাতি, নত্থি দানি পুনব্ভৱো’’’তি. দুতিযং.