১০. দুতিযদুক্খুপ্পাদসুত্তং
২২. ‘‘যো, ভিক্খৱে, ৰূপানং উপ্পাদো ঠিতি অভিনিব্বত্তি পাতুভাৱো, দুক্খস্সেসো উপ্পাদো, ৰোগানং ঠিতি, জৰামৰণস্স পাতুভাৱো. যো সদ্দানং…পে… যো গন্ধানং… যো ৰসানং… যো ফোট্ঠব্বানং… যো ধম্মানং উপ্পাদো ঠিতি অভিনিব্বত্তি পাতুভাৱো, দুক্খস্সেসো উপ্পাদো, ৰোগানং ঠিতি, জৰামৰণস্স পাতুভাৱো.
‘‘যো চ খো, ভিক্খৱে, ৰূপানং নিৰোধো ৱূপসমো অত্থঙ্গমো, দুক্খস্সেসো নিৰোধো, ৰোগানং ৱূপসমো, জৰামৰণস্স অত্থঙ্গমো. যো সদ্দানং…পে… যো গন্ধানং… যো ৰসানং… যো ফোট্ঠব্বানং… যো ধম্মানং নিৰোধো ৱূপসমো অত্থঙ্গমো, দুক্খস্সেসো নিৰোধো, ৰোগানং ৱূপসমো, জৰামৰণস্স অত্থঙ্গমো’’তি. দসমং.
যমকৱগ্গো দুতিযো.
তস্সুদ্দানং –
সম্বোধেন দুৱে ৱুত্তা, অস্সাদেন অপৰে দুৱে;
নো চেতেন দুৱে ৱুত্তা, অভিনন্দেন অপৰে দুৱে;
উপ্পাদেন দুৱে ৱুত্তা, ৱগ্গো তেন পৱুচ্চতীতি.