১০-১২. বাহিৰানিচ্চছন্দাদিসুত্তং

১৭৭-১৭৯. ‘‘যং, ভিক্খৱে, অনিচ্চং, তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো, ৰাগো পহাতব্বো, ছন্দৰাগো পহাতব্বো. কিঞ্চ, ভিক্খৱে, অনিচ্চং? ৰূপা, ভিক্খৱে, অনিচ্চা; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো, ৰাগো পহাতব্বো, ছন্দৰাগো পহাতব্বো. সদ্দা অনিচ্চা; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো, ৰাগো পহাতব্বো, ছন্দৰাগো পহাতব্বো. গন্ধা অনিচ্চা; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো, ৰাগো পহাতব্বো, ছন্দৰাগো পহাতব্বো. ৰসা অনিচ্চা; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো, ৰাগো পহাতব্বো, ছন্দৰাগো পহাতব্বো. ফোট্ঠব্বা অনিচ্চা; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো, ৰাগো পহাতব্বো, ছন্দৰাগো পহাতব্বো. ধম্মা অনিচ্চা; তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো, ৰাগো পহাতব্বো, ছন্দৰাগো পহাতব্বো. যং, ভিক্খৱে, অনিচ্চং তত্ৰ ৱো ছন্দো পহাতব্বো, ৰাগো পহাতব্বো, ছন্দৰাগো পহাতব্বো’’তি.