৭. অজ্ঝত্তানিচ্চহেতুসুত্তং

১৪০. ‘‘চক্খুং, ভিক্খৱে, অনিচ্চং. যোপি হেতু, যোপি পচ্চযো চক্খুস্স উপ্পাদায, সোপি অনিচ্চো. অনিচ্চসম্ভূতং, ভিক্খৱে, চক্খু কুতো নিচ্চং ভৱিস্সতি…পে… জিৱ্হা অনিচ্চা. যোপি হেতু, যোপি পচ্চযো জিৱ্হায উপ্পাদায সোপি অনিচ্চো. অনিচ্চসম্ভূতা, ভিক্খৱে, জিৱ্হা কুতো নিচ্চা ভৱিস্সতি…পে… মনো অনিচ্চো. যোপি, ভিক্খৱে, হেতু যোপি পচ্চযো মনস্স উপ্পাদায, সোপি অনিচ্চো. অনিচ্চসম্ভূতো, ভিক্খৱে, মনো কুতো নিচ্চো ভৱিস্সতি! এৱং পস্সং, ভিক্খৱে, সুতৱা অৰিযসাৱকো চক্খুস্মিম্পি নিব্বিন্দতি…পে… জিৱ্হাযপি নিব্বিন্দতি…পে… নিব্বিন্দং ৱিৰজ্জতি; ৱিৰাগা ৱিমুচ্চতি; ৱিমুত্তস্মিং ৱিমুত্তমিতি ঞাণং হোতি. ‘খীণা জাতি, ৱুসিতং ব্ৰহ্মচৰিযং, কতং কৰণীযং, নাপৰং ইত্থত্তাযা’তি পজানাতী’’তি. সত্তমং.