৮. অজ্ঝত্তদুক্খহেতুসুত্তং
১৪১. ‘‘চক্খুং, ভিক্খৱে, দুক্খং. যোপি হেতু যোপি পচ্চযো চক্খুস্স উপ্পাদায, সোপি দুক্খো. দুক্খসম্ভূতং, ভিক্খৱে, চক্খু কুতো সুখং ভৱিস্সতি…পে… জিৱ্হা দুক্খা. যোপি হেতু, যোপি পচ্চযো জিৱ্হায উপ্পাদায, সোপি দুক্খো. দুক্খসম্ভূতা, ভিক্খৱে, জিৱ্হা কুতো সুখা ভৱিস্সতি…পে… মনো দুক্খো. যোপি হেতু যোপি পচ্চযো মনস্স উপ্পাদায, সোপি দুক্খো. দুক্খসম্ভূতো, ভিক্খৱে, মনো কুতো সুখো ভৱিস্সতি! এৱং পস্সং…পে… ‘খীণা জাতি, ৱুসিতং ব্ৰহ্মচৰিযং, কতং কৰণীযং, নাপৰং ইত্থত্তাযা’তি পজানাতী’’তি. অট্ঠমং.