১১. বাহিৰদুক্খহেতুসুত্তং
১৪৪. ‘‘ৰূপা, ভিক্খৱে, দুক্খা. যোপি হেতু, যোপি পচ্চযো ৰূপানং উপ্পাদায, সোপি দুক্খো. দুক্খসম্ভূতা, ভিক্খৱে, ৰূপা কুতো সুখা ভৱিস্সন্তি! সদ্দা… গন্ধা… ৰসা… ফোট্ঠব্বা… ধম্মা দুক্খা. যোপি হেতু, যোপি পচ্চযো ধম্মানং উপ্পাদায, সোপি দুক্খো. দুক্খসম্ভূতা, ভিক্খৱে, ধম্মা কুতো সুখা ভৱিস্সন্তি! এৱং পস্সং…পে… ‘খীণা জাতি, ৱুসিতং ব্ৰহ্মচৰিযং, কতং কৰণীযং, নাপৰং ইত্থত্তাযা’তি পজানাতী’’তি. একাদসমং.