১২. বাহিৰানত্তাতীতানাগতসুত্তং

১২. ‘‘ৰূপা, ভিক্খৱে, অনত্তা অতীতানাগতা; কো পন ৱাদো পচ্চুপ্পন্নানং! এৱং পস্সং, ভিক্খৱে, সুতৱা অৰিযসাৱকো অতীতেসু ৰূপেসু অনপেক্খো হোতি; অনাগতে ৰূপে নাভিনন্দতি; পচ্চুপ্পন্নানং ৰূপানং নিব্বিদায ৱিৰাগায নিৰোধায পটিপন্নো হোতি. সদ্দা… গন্ধা… ৰসা… ফোট্ঠব্বা… ধম্মা অনত্তা অতীতানাগতা; কো পন ৱাদো পচ্চুপ্পন্নানং! এৱং পস্সং, ভিক্খৱে, সুতৱা অৰিযসাৱকো অতীতেসু ধম্মেসু অনপেক্খো হোতি; অনাগতে ধম্মে নাভিনন্দতি; পচ্চুপ্পন্নানং ধম্মানং নিব্বিদায ৱিৰাগায নিৰোধায পটিপন্নো হোতী’’তি. দ্ৱাদসমং.

অনিচ্চৱগ্গো পঠমো.

তস্সুদ্দানং –

অনিচ্চং দুক্খং অনত্তা চ, তযো অজ্ঝত্তবাহিৰা;

যদনিচ্চেন তযো ৱুত্তা, তে তে অজ্ঝত্তবাহিৰাতি.