১০. ভিক্খুসুত্তং

১৭৯. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি…পে… ‘‘যোপি সো, ভিক্খৱে, ভিক্খু অৰহং খীণাসৱো তস্সপাহং লাভসক্কাৰসিলোকো অন্তৰাযায ৱদামী’’তি. এৱং ৱুত্তে, আযস্মা আনন্দো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কিস্স পন, ভন্তে, খীণাসৱস্স ভিক্খুনো লাভসক্কাৰসিলোকো অন্তৰাযাযা’’তি? ‘‘যা হিস্স সা, আনন্দ, অকুপ্পা চেতোৱিমুত্তি নাহং তস্সা লাভসক্কাৰসিলোকং অন্তৰাযায ৱদামি. যে চ খ্ৱস্স, আনন্দ, অপ্পমত্তস্স আতাপিনো পহিতত্তস্স ৱিহৰতো দিট্ঠধম্মসুখৱিহাৰা অধিগতা তেসাহমস্স লাভসক্কাৰসিলোকং অন্তৰাযায ৱদামি. এৱং দাৰুণো খো, আনন্দ, লাভসক্কাৰসিলোকো কটুকো ফৰুসো অন্তৰাযিকো অনুত্তৰস্স যোগক্খেমস্স অধিগমায. তস্মাতিহানন্দ, এৱং সিক্খিতব্বং – ‘উপ্পন্নং লাভসক্কাৰসিলোকং পজহিস্সাম, ন চ নো উপ্পন্নো লাভসক্কাৰসিলোকো চিত্তং পৰিযাদায ঠস্সতী’তি. এৱঞ্হি ৱো, আনন্দ, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. দসমং.

ততিযো ৱগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

মাতুগামো চ কল্যাণী, পুত্তো চ একধীতু চ;

সমণব্ৰাহ্মণা তীণি, ছৱি ৰজ্জু চ ভিক্খুনাতি.