৯. ৱজ্জিপুত্তসুত্তং

২২৯. একং সমযং অঞ্ঞতৰো ৱজ্জিপুত্তকো ভিক্খু ৱেসালিযং ৱিহৰতি অঞ্ঞতৰস্মিং ৱনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন ৱেসালিযং ৱজ্জিপুত্তকো সব্বৰত্তিচাৰো হোতি. অথ খো সো ভিক্খু ৱেসালিযা তূৰিয-তাড়িত-ৱাদিত-নিগ্ঘোসসদ্দং সুত্ৱা পৰিদেৱমানো তাযং ৱেলাযং ইমং গাথং অভাসি –

‘‘এককা মযং অৰঞ্ঞে ৱিহৰাম,

অপৱিদ্ধংৱ [অপৱিট্ঠংৱ (স্যা. কং.)] ৱনস্মিং দাৰুকং;

এতাদিসিকায ৰত্তিযা,

কো সু নামম্হেহি [নাম অম্হেহি (সী. পী.)] পাপিযো’’তি.

অথ খো যা তস্মিং ৱনসণ্ডে অধিৱত্থা দেৱতা তস্স ভিক্খুনো অনুকম্পিকা অত্থকামা তং ভিক্খুং সংৱেজেতুকামা যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা তং ভিক্খুং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘এককোৱ ত্ৱং অৰঞ্ঞে ৱিহৰসি, অপৱিদ্ধংৱ ৱনস্মিং দাৰুকং;

তস্স তে বহুকা পিহযন্তি, নেৰযিকা ৱিয সগ্গগামিন’’ন্তি.

অথ খো সো ভিক্খু তায দেৱতায সংৱেজিতো সংৱেগমাপাদীতি.