৬. অনুৰুদ্ধসুত্তং

২২৬. একং সমযং আযস্মা অনুৰুদ্ধো কোসলেসু ৱিহৰতি অঞ্ঞতৰস্মিং ৱনসণ্ডে. অথ খো অঞ্ঞতৰা তাৱতিংসকাযিকা দেৱতা জালিনী নাম আযস্মতো অনুৰুদ্ধস্স পুৰাণদুতিযিকা যেনাযস্মা অনুৰুদ্ধো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা আযস্মন্তং অনুৰুদ্ধং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘তত্থ চিত্তং পণিধেহি, যত্থ তে ৱুসিতং পুৰে;

তাৱতিংসেসু দেৱেসু, সব্বকামসমিদ্ধিসু;

পুৰক্খতো পৰিৱুতো, দেৱকঞ্ঞাহি সোভসী’’তি.

‘‘দুগ্গতা দেৱকঞ্ঞাযো, সক্কাযস্মিং পতিট্ঠিতা;

তে চাপি দুগ্গতা সত্তা, দেৱকঞ্ঞাহি পত্থিতা’’তি.

‘‘ন তে সুখং পজানন্তি, যে ন পস্সন্তি নন্দনং;

আৱাসং নৰদেৱানং, তিদসানং যসস্সিন’’ন্তি.

‘‘ন ত্ৱং বালে ৱিজানাসি, যথা অৰহতং ৱচো;

অনিচ্চা সব্বসঙ্খাৰা, উপ্পাদৱযধম্মিনো;

উপ্পজ্জিত্ৱা নিৰুজ্ঝন্তি, তেসং ৱূপসমো সুখো.

‘‘নত্থি দানি পুনাৱাসো, দেৱকাযস্মি জালিনি;

ৱিক্খীণো জাতিসংসাৰো, নত্থি দানি পুনব্ভৱো’’তি.