৭. নাগদত্তসুত্তং

২২৭. একং সমযং আযস্মা নাগদত্তো কোসলেসু ৱিহৰতি অঞ্ঞতৰস্মিং ৱনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা নাগদত্তো অতিকালেন গামং পৱিসতি, অতিদিৱা পটিক্কমতি. অথ খো যা তস্মিং ৱনসণ্ডে অধিৱত্থা দেৱতা আযস্মতো নাগদত্তস্স অনুকম্পিকা অত্থকামা আযস্মন্তং নাগদত্তং সংৱেজেতুকামা যেনাযস্মা নাগদত্তো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা আযস্মন্তং নাগদত্তং গাথাহি অজ্ঝভাসি –

‘‘কালে পৱিস নাগদত্ত, দিৱা চ আগন্ত্ৱা অতিৱেলচাৰী;

সংসট্ঠো গহট্ঠেহি, সমানসুখদুক্খো.

‘‘ভাযামি নাগদত্তং সুপ্পগব্ভং, কুলেসু ৱিনিবদ্ধং;

মা হেৱ মচ্চুৰঞ্ঞো বলৱতো, অন্তকস্স ৱসং উপেসী’’তি [ৱসমেয্যাতি (সী. পী.), ৱসমেসীতি (স্যা. কং.)].

অথ খো আযস্মা নাগদত্তো তায দেৱতায সংৱেজিতো সংৱেগমাপাদীতি.