১২. মজ্ঝন্হিকসুত্তং

২৩২. একং সমযং অঞ্ঞতৰো ভিক্খু কোসলেসু ৱিহৰতি অঞ্ঞতৰস্মিং ৱনসণ্ডে. অথ খো তস্মিং ৱনসণ্ডে অধিৱত্থা দেৱতা যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা তস্স ভিক্খুনো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –

‘‘ঠিতে মজ্ঝন্হিকে কালে, সন্নিসীৱেসু [সন্নিসিন্নেসু (স্যা. কং. পী.)] পক্খিসু;

সণতেৱ ব্ৰহাৰঞ্ঞং, তং ভযং পটিভাতি মং.

‘‘ঠিতে মজ্ঝন্হিকে কালে, সন্নিসীৱেসু পক্খিসু;

সণতেৱ ব্ৰহাৰঞ্ঞং, সা ৰতি পটিভাতি ম’’ন্তি.