১১. অকুসলৱিতক্কসুত্তং
২৩১. একং সমযং অঞ্ঞতৰো ভিক্খু কোসলেসু ৱিহৰতি অঞ্ঞতৰস্মিং ৱনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন সো ভিক্খু দিৱাৱিহাৰগতো পাপকে অকুসলে ৱিতক্কে ৱিতক্কেতি, সেয্যথিদং – কামৱিতক্কং, ব্যাপাদৱিতক্কং, ৱিহিংসাৱিতক্কং. অথ খো যা তস্মিং ৱনসণ্ডে অধিৱত্থা দেৱতা তস্স ভিক্খুনো অনুকম্পিকা অত্থকামা তং ভিক্খুং সংৱেজেতুকামা যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা তং ভিক্খুং গাথাহি অজ্ঝভাসি –
‘‘অযোনিসো মনসিকাৰা, সো ৱিতক্কেহি খজ্জসি;
অযোনিসো [অযোনিং (পী. ক.)] পটিনিস্সজ্জ, যোনিসো অনুচিন্তয.
‘‘সত্থাৰং ধম্মমাৰব্ভ, সঙ্ঘং সীলানি অত্তনো;
অধিগচ্ছসি পামোজ্জং, পীতিসুখমসংসযং;
ততো পামোজ্জবহুলো, দুক্খস্সন্তং কৰিস্সসী’’তি.
অথ খো সো ভিক্খু তায দেৱতায সংৱেজিতো সংৱেগমাপাদীতি.