১. ৱিৱেকসুত্তং

২২১. এৱং মে সুতং – একং সমযং অঞ্ঞতৰো ভিক্খু কোসলেসু ৱিহৰতি অঞ্ঞতৰস্মিং ৱনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন সো ভিক্খু দিৱাৱিহাৰগতো পাপকে অকুসলে ৱিতক্কে ৱিতক্কেতি গেহনিস্সিতে. অথ খো যা তস্মিং ৱনসণ্ডে অধিৱত্থা দেৱতা তস্স ভিক্খুনো অনুকম্পিকা অত্থকামা তং ভিক্খুং সংৱেজেতুকামা যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা তং ভিক্খুং গাথাহি অজ্ঝভাসি –

‘‘ৱিৱেককামোসি ৱনং পৱিট্ঠো,

অথ তে মনো নিচ্ছৰতী বহিদ্ধা;

জনো জনস্মিং ৱিনযস্সু ছন্দং,

ততো সুখী হোহিসি ৱীতৰাগো.

‘‘অৰতিং পজহাসি সতো, ভৱাসি সতং তং সাৰযামসে;

পাতালৰজো হি দুত্তৰো, মা তং কামৰজো অৱাহৰি.

‘‘সকুণো যথা পংসুকুন্থিতো [পংসুকুণ্ঠিতো (ক.), পংসুকুণ্ডিতো (সী. স্যা. কং. পী.)], ৱিধুনং পাতযতি সিতং ৰজং;

এৱং ভিক্খু পধানৱা সতিমা, ৱিধুনং পাতযতি সিতং ৰজ’’ন্তি.

অথ খো সো ভিক্খু তায দেৱতায সংৱেজিতো সংৱেগমাপাদীতি.