১১. গগ্গৰাসুত্তং
২১৯. একং সমযং ভগৱা চম্পাযং ৱিহৰতি গগ্গৰায পোক্খৰণিযা তীৰে মহতা ভিক্খুসঙ্ঘেন সদ্ধিং পঞ্চমত্তেহি ভিক্খুসতেহি সত্তহি চ উপাসকসতেহি সত্তহি চ উপাসিকাসতেহি অনেকেহি চ দেৱতাসহস্সেহি. ত্যাস্সুদং ভগৱা অতিৰোচতি [অতিৱিৰোচতি (ক.)] ৱণ্ণেন চেৱ যসসা চ. অথ খো আযস্মতো ৱঙ্গীসস্স এতদহোসি – ‘‘অযং খো ভগৱা চম্পাযং ৱিহৰতি গগ্গৰায পোক্খৰণিযা তীৰে মহতা ভিক্খুসঙ্ঘেন সদ্ধিং পঞ্চমত্তেহি ভিক্খুসতেহি সত্তহি চ উপাসকসতেহি সত্তহি চ উপাসিকাসতেহি অনেকেহি চ দেৱতাসহস্সেহি. ত্যাস্সুদং ভগৱা অতিৰোচতি ৱণ্ণেন চেৱ যসসা চ. যংনূনাহং ভগৱন্তং সম্মুখা সাৰুপ্পায গাথায অভিত্থৱেয্য’’ন্তি.
অথ খো আযস্মা ৱঙ্গীসো উট্ঠাযাসনা একংসং উত্তৰাসঙ্গং কৰিত্ৱা যেন ভগৱা তেনঞ্জলিং পণামেত্ৱা ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘পটিভাতি মং, ভগৱা, পটিভাতি মং, সুগতা’’তি. ‘‘পটিভাতু তং, ৱঙ্গীসা’’তি ভগৱা অৱোচ. অথ খো আযস্মা ৱঙ্গীসো ভগৱন্তং সম্মুখা সাৰুপ্পায গাথায অভিত্থৱি –
‘‘চন্দো যথা ৱিগতৱলাহকে নভে,
ৱিৰোচতি ৱিগতমলোৱ ভাণুমা;
এৱম্পি অঙ্গীৰস ত্ৱং মহামুনি,
অতিৰোচসি যসসা সব্বলোক’’ন্তি.