১. নিক্খন্তসুত্তং

২০৯. এৱং মে সুতং – একং সমযং আযস্মা ৱঙ্গীসো আড়ৱিযং ৱিহৰতি অগ্গাড়ৱে চেতিযে আযস্মতা নিগ্ৰোধকপ্পেন উপজ্ঝাযেন সদ্ধিং. তেন খো পন সমযেন আযস্মা ৱঙ্গীসো নৱকো হোতি অচিৰপব্বজিতো ওহিয্যকো ৱিহাৰপালো. অথ খো সম্বহুলা ইত্থিযো সমলঙ্কৰিত্ৱা যেন অগ্গাড়ৱকো আৰামো তেনুপসঙ্কমিংসু ৱিহাৰপেক্খিকাযো. অথ খো আযস্মতো ৱঙ্গীসস্স তা ইত্থিযো দিস্ৱা অনভিৰতি উপ্পজ্জতি, ৰাগো চিত্তং অনুদ্ধংসেতি. অথ খো আযস্মতো ৱঙ্গীসস্স এতদহোসি – ‘‘অলাভা ৱত মে, ন ৱত মে লাভা; দুল্লদ্ধং ৱত মে, ন ৱত মে সুলদ্ধং; যস্স মে অনভিৰতি উপ্পন্না, ৰাগো চিত্তং অনুদ্ধংসেতি, তং কুতেত্থ লব্ভা, যং মে পৰো অনভিৰতিং ৱিনোদেত্ৱা অভিৰতিং উপ্পাদেয্য. যংনূনাহং অত্তনাৱ অত্তনো অনভিৰতিং ৱিনোদেত্ৱা অভিৰতিং উপ্পাদেয্য’’ন্তি. অথ খো আযস্মা ৱঙ্গীসো অত্তনাৱ অত্তনো অনভিৰতিং ৱিনোদেত্ৱা অভিৰতিং উপ্পাদেত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘নিক্খন্তং ৱত মং সন্তং, অগাৰস্মানগাৰিযং;

ৱিতক্কা উপধাৱন্তি, পগব্ভা কণ্হতো ইমে.

‘‘উগ্গপুত্তা মহিস্সাসা, সিক্খিতা দড়্হধম্মিনো;

সমন্তা পৰিকিৰেয্যুং, সহস্সং অপলাযিনং.

‘‘সচেপি এততো [এত্ততো (সী. পী. ক.), এত্তকা (স্যা. কং.)] ভিয্যো, আগমিস্সন্তি ইত্থিযো;

নেৱ মং ব্যাধযিস্সন্তি [ব্যাথযিস্সন্তি (?)], ধম্মে সম্হি পতিট্ঠিতং.

‘‘সক্খী হি মে সুতং এতং, বুদ্ধস্সাদিচ্চবন্ধুনো;

নিব্বানগমনং মগ্গং, তত্থ মে নিৰতো মনো.

‘‘এৱঞ্চে মং ৱিহৰন্তং, পাপিম উপগচ্ছসি;

তথা মচ্চু কৰিস্সামি, ন মে মগ্গম্পি দক্খসী’’তি.