৮. কট্ঠহাৰসুত্তং

২০৪. একং সমযং ভগৱা কোসলেসু ৱিহৰতি অঞ্ঞতৰস্মিং ৱনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰস্স ভাৰদ্ৱাজগোত্তস্স ব্ৰাহ্মণস্স সম্বহুলা অন্তেৱাসিকা কট্ঠহাৰকা মাণৱকা যেন ৱনসণ্ডো তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা অদ্দসংসু ভগৱন্তং তস্মিং ৱনসণ্ডে নিসিন্নং পল্লঙ্কং আভুজিত্ৱা উজুং কাযং পণিধায পৰিমুখং সতিং উপট্ঠপেত্ৱা. দিস্ৱান যেন ভাৰদ্ৱাজগোত্তো ব্ৰাহ্মণো তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা ভাৰদ্ৱাজগোত্তং ব্ৰাহ্মণং এতদৱোচুং – ‘‘যগ্ঘে, ভৱং জানেয্যাসি! অসুকস্মিং ৱনসণ্ডে সমণো নিসিন্নো পল্লঙ্কং আভুজিত্ৱা উজুং কাযং পণিধায পৰিমুখং সতিং উপট্ঠপেত্ৱা’’. অথ খো ভাৰদ্ৱাজগোত্তো ব্ৰাহ্মণো তেহি মাণৱকেহি সদ্ধিং যেন সো ৱনসণ্ডো তেনুপসঙ্কমি. অদ্দসা খো ভগৱন্তং তস্মিং ৱনসণ্ডে নিসিন্নং পল্লঙ্কং আভুজিত্ৱা উজুং কাযং পণিধায পৰিমুখং সতিং উপট্ঠপেত্ৱা. দিস্ৱান যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘গম্ভীৰৰূপে বহুভেৰৱে ৱনে,

সুঞ্ঞং অৰঞ্ঞং ৱিজনং ৱিগাহিয;

অনিঞ্জমানেন ঠিতেন ৱগ্গুনা,

সুচাৰুৰূপং ৱত ভিক্খু ঝাযসি.

‘‘ন যত্থ গীতং নপি যত্থ ৱাদিতং,

একো অৰঞ্ঞে ৱনৱস্সিতো মুনি;

অচ্ছেৰৰূপং পটিভাতি মং ইদং,

যদেককো পীতিমনো ৱনে ৱসে.

‘‘মঞ্ঞামহং লোকাধিপতিসহব্যতং,

আকঙ্খমানো তিদিৱং অনুত্তৰং;

কস্মা ভৱং ৱিজনমৰঞ্ঞমস্সিতো,

তপো ইধ কুব্বসি ব্ৰহ্মপত্তিযা’’তি.

‘‘যা কাচি কঙ্খা অভিনন্দনা ৱা,

অনেকধাতূসু পুথূ সদাসিতা;

অঞ্ঞাণমূলপ্পভৱা পজপ্পিতা,

সব্বা মযা ব্যন্তিকতা সমূলিকা.

‘‘স্ৱাহং অকঙ্খো অসিতো অনূপযো,

সব্বেসু ধম্মেসু ৱিসুদ্ধদস্সনো;

পপ্পুয্য সম্বোধিমনুত্তৰং সিৱং,

ঝাযামহং ব্ৰহ্ম ৰহো ৱিসাৰদো’’তি.

এৱং ৱুত্তে, ভাৰদ্ৱাজগোত্তো ব্ৰাহ্মণো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘অভিক্কন্তং, ভো গোতম অভিক্কন্তং, ভো গোতম…পে… অজ্জতগ্গে পাণুপেতং সৰণং গত’’ন্তি.